Mijn Bekentenissen

Gedaan!

2011-12-09T11:34:00.000+01:00

Ik heb het gedaan!
Mijn eigen plekje op het internet.

Succes op je werk!

2011-12-08T08:33:00.000+01:00

6 jaar geleden zijn wij verhuisd naar de woning waar we nu wonen. Het was nieuwbouw en je leert nieuwe mensen kennen.
Op een dag reden we naar ons huis, we reden op een slakkegangetje want er liep een meisje voor ons.
We slaakte een zucht en zeiden tegen elkaar 'Ze hoort de auto toch wel?'
We reden nog langzaam erachter, opeens zagen we een vrouw naar het meisje toe lopen en gebaarde naar haar.

Ze keek om, zag ons en glimlachte.
'O, zeiden we, volgens mij is ze wel doof.

Nadat we de auto hadden geparkeerd kwam haar moeder naar ons toe lopen. Ze vertelde ons dat haar dochter (dus inderdaad) doof is en zei sorry omdat ze midden op de weg liep. Sorry zeggen hoefde voor ons niet, elk kind doet weleens dingen waarvan je denkt 'waarom doe je dat nou'.

We zien het meisje zo nu en dan. Ze heeft nu een gehoorapparaat en dat houdt in dat we niet meer heel duidelijk hoeven te praten of dat we niet perse hoeven te gebaren.

Nona ziet haar elke ochtend wanneer ze naar school gaat en het meisje zegt dan 'Succes op school' tegen haar. Nona vertelde het een keer en maakte toen zo'n raar gezicht zoals alleen een zij dat kan.

Vanochtend zag ik haar en op het moment dat ze weg fietste draaide ze haar hoofd om en zei 'Succes op je werk'. Zo'n klein zinnetje, zoveel impact.

'Succes op je werk'.

Tja

2011-12-05T23:18:00.000+01:00

Ik wist natuurlijk dat het er niet in zat.

Die dikke vette bankrekening.

De hele avond heb ik ingelogd om te kijken of de Sint me heeft gehoord.

Maar helaas,

Helaas.

Hij heeft niet eens een klein bedragje gestoord.

Het bedrag was nog hetzelfde als in de ochtend.

Wel genoeg maar toch te weinig.

Ach de hoop op zich

Dat was wel geinig.

Het blijkt leuk

die hele meuk.

Een chocoladeletter is bij de schoen

Ondanks dat we er helemaal niets aan doen.

De kinderen hebben het nog niet gevonden

Ze dachten dat wij het zouden verslonden

Tot de volgende keer allemaal

Ik hoop dat jullie genoten hebben van de avond

en dat iedereen het leuk vond!

Welterusten.

Sint, beste sint

2011-12-05T09:58:00.002+01:00

Wie mooi wil zijn

2011-12-02T09:16:00.000+01:00

moet vreselijk pijn lijden...

Al een aantal dagen vraagt Nona aan mij of ik haar wenkbrauwen wil epileren.
Gister had ik eindelijk tijd. De eerste keer heeft een prof. het gedaan, met een touwtje en een pincet. In de kappersstoel bleef ze niet stil zitten en moest ze om de haverklap niezen.

Ik weet dus een beetje wat me te wachten staat, wanneer ik zeg dat ik het wel een keer doe bij haar. Ik doe het zelf heel zelden, omdat ik het steeds vergeet en het eigenlijk niet zo nodig is. Op het moment dat ik er aan denk dan hou ik het in mijn gedachten totdat ik een nichtje zie dit het heel goed kan.

Goed, gister dochter met haar hoofd op schoot en ik met mijn beste tweezer begonnen met epileren. Het eerste haartje gaat eraf en het begint al ..
'Auw, auw, auw dat doet pijn.
Hatjoe
'Euh, ja wat had je dan gedacht'..
'Mam, je moet het voorzichtig doen'

'Zachte heelmeesters' begin ik

'Nou, dan heb ik maar stinkende wonden...' maakt zij de zin af.
Ik wordt ongeduldig en zeg 'Ga liggen anders kap ik ermee'.

Ze gaat braaf liggen, maar ze fronst haar voorhoofd, haar hand komt in de buurt van haar wenkbrauwen en ze beweegt haar hoofd heen en weer.

Ok, ik kap ermee.

Nee, zegt ze, ik ga nu stilliggen.
Inderdaad ze ligt stil en ik kan even doorwerken, totdat ik met het pincetje geen haartje pak maar een stukje huid!

Ai..

(We zijn heel lang bezig geweest..)

Ik snap NU wel waarom ze het niet snapt

2011-11-30T22:23:00.000+01:00

Vanavond hadden we een 2-tal gesprekken op school. Een week voor haar testweek had de mentor al gebeld dat Nona beter haar best moet doen, omdat haar cijfers niet echt je-van-het zijn.

Aangezien we het nogal druk hadden met mijn ouders is dat er allemaal ingeschoten. Tijdens de testweek toch hier en daar geholpen met een aantal vakken en mwoa het-ging-inderdaad-niet-zo-goed.

Vooral wiskunde was een ramp.
Ze snaptte het niet, ik probeerde het haar uit te leggen, maar aangezien het al een jaar of 20 geleden was... Was het allemaal nogal stoffig in mijn bovenkamer en het juiste laadje wilde niet gevonden worden.
Ik vroeg haar op een gegeven moment; 'Vraag je het wel aan de juf?'
'Nee' was het antwoordt.
Op mijn vraag waarom niet kreeg ik een antwoordt waar ik alle kanten en ook geen kant mee op kon.

Vandaag hadden we dus een gesprek met mevrouw Wiskunde.
We hoorde dat Nona erg, erg veel kletst en vaak, heel vaak gewaarschuwd moet worden. O en niet 1 of 2 keer, niet eens 3 keer, neeee veel vaker dan dat. Daarna houdt ze ook niet op. Madam vindt het nodig om vervolgens nog lekker door de kleppen en niet op te letten in de klas.

Snapt ge het, niet opletten in de klas = niet snappen,
niet snappen = niet durven vragen aan de juf, want-ze-let-niet-op-in-de-klas
niet durven vragen = niet goed huiswerk kunnen maken
niet goed huiswerk maken = niet SNAPPEN!!
Snappen jullie het nog?

Dus ik snap nu waarom ze het niet snapt.

O en haar verweer.... haar vriendinnetje praat zo veel...... en dan MOET ze terug praten......

Euh ja duhhh, dat snappen wij nou NIET.

Planning

2011-11-29T09:09:00.002+01:00

Ik ben niet iemand van de lijstjes, om alles op te schrijven of een agenda bij te houden. Al jaren probeer ik het.
Ik koop een agenda, schrijf daar braaf alle belangrijke informatie in, afspraken die ik op dat moment heb staan en doe het vervolgens ook nog eens braaf in mijn tas.

Vervolgens blijft het in mijn tas... Wanneer ik van tas wissel dan gaat de agenda niet mee, of ik haal het eruit en leg het 'even' op een bepaalde plek neer. Om het vervolgens niet meer terug te kunnen vinden. Dan komt een moment dat ik het echt nodig heb, omdat-die-neiging-van-inplannen-er-weer-is.
Ik kan het dan niet vinden en sla alles op in mijn hoofd.

Dat gaat niet goed en zo is het weleens voor gekomen dat Nona tijdens het eten zegt; 'Vanavond hebben jullie het gesprek met mijn juf he?'
Waarbij Man en ik elkaar verward en verbaasd aankijken, omdat we het allebei vergeten waren. Vervolgens denken we allebei dat we nu toch eens een kalender of iets dergelijks moeten hebben.

Ik heb al vaak gezocht op internet maar het was het steeds net niet.

Dus toen maar zelf wat gemaakt (Hoera voor Excell), het hangt in de keuken met een potlood (ik vind het ook altijd zo irritant dat wanneer ik iets wil opschrijven er geen pen of potlood te vinden is). Zodat iedereen alles op kan schrijven. Als ze het de moeite waard vinden, want Sinyo ontgaat nog even de zin van dit.

Voor de rest kan ik zeggen dat het toch wel helpt. Afspraken worden opgeschreven, net als boodschappen en de taken van de kids zijn bekend.
Nu moeten Man en ik ons nog even aanleren om iets vaker op de kalender te kijken..

Nu moet het alleen nog gedetailleerder en daar ga ik een dezer tijd maar aan beginnen.

Hoe doen jullie dat? Hebben jullie een kalender of iets dergelijks?

Druk?! Welnee

2011-11-25T10:37:00.001+01:00

De afgelopen weken waren hollen en stilstaan.
De afgelopen week hebben we er even de brui aangegeven.
Niet heen en weer rijden,
Niet even dit even dat op 3 verschillende adressen,
Niet laat naar bed,
Niet de kinderen kort zien,
Niet dit en niet dat.

Even gewoon thuis. Dat heeft toch ook zijn voordelen en nadelen natuurlijk. Want het huis was aardig verwaarloosd na al die drukte. Dus de doek te voorschijn gehaald en geboent, de dweil over de vloer, badkamer een beurt en ga zo maar door. Hoe raar maar waar, dan geniet je ineens van die dingen. Normaal gesproken is het (bij mij althans) getverderrie moet het eeeccchhht!
En dan antwoordt het huis volmondig; "JA!"
Nu was het huis al een tijd aan het schreeuwen maar hadden we geen tijd om te luisteren.

Aankomend weekend de laatste beetjes van het oude huis van mij ouders doen en woensdag a.s. de sleutel inleveren. Dan is het he-le-maal klaar.

Maar goed, de afgelopen week, druk?! Nee, het was gewoon even lekker niksen, mutsen en ga zo maar door.

De dingen die gedaan moeten worden daar komt nu ook meer tijd en aandacht voor. Sinyo zei al een tijd dat zijn ogen wederom gecheckt moeten worden en ik heb de laatste tijden ook het idee dat mijn rechteroog slechter is geworden.
Ja, jeetje, hoe kan dat toch het is al zo bar, bar slecht!!
Ik vermoed (maar wie ben ik) dat het aan de cylinder ligt (alsof het een auto is :S ).
Maar goed, ook maar meteen een afspraak voor Man en Nona gemaakt zodat we het van iedereen weten.

Avondje uit!

2011-11-19T23:54:00.002+01:00

Vanavond was het zover.
Ik ging ein-de-lijk een avondje uit.
Dat was nogal een tijdje geleden en het werd weer eens tijd..

Zonder Man, sorry man!
Zonder kinderen, sorry kinderen!
Geen gedoe met ouders, sorry ouders!
Gewoon lekker met vriendinnen.
Me time!

We zijn naar Soul Sisters geweest.
Wow, die vrouwen hebben allemaal een strot om U tegen te zeggen.
Niemand deed onder voor de ander, maar toch vond ik er 2 uitspringen. Dit houdt niet in dat de rest niet goed is. Maar een mens kan zo z'n voorkeuren hebben.

De planning was om met 4 vriendinnen te gaan, maar we ontvingen een SMS dat het OV niet meewerkte en ze daardoor niet kon komen. Waardeloos die OV er hoeft maar wat te gebeuren en plannen kunnen niet doorgaan.

Ik moet wel zeggen dat die mist creapy is!
Via een B (of misschien wel een C weg) moest ik naar de plaats van bestemming. Ik zit dan aardig gespannen naar die 2 strepen op de weg te turen en vervloek elke tegenligger die ik tegen kom, omdat ik dan helemaal niets meer zie! Gelukkig is het allemaal goed gegaan en ben ik blij dat ik niet meer het huis uit hoef.

Maar goed, nog even over de Soul Sisters.
We hebben mee geblerd (althans ik zeker), gepraat en lekker gedanst.
Heerlijk.

Onze verslaving

2011-11-18T10:32:00.000+01:00

Ja, ik zeg onze, want het is een verslaving die het hele gezin heeft.
Natuurlijk zijn Man en ik er mee begonnen, maar we hadden geen idee wat voor impact het zou hebben op de kinderen.
Als we van te voren hadden geweten dat ze zo verslaafd zouden worden, dan waren we er nooit aan begonnen.

Jaren geleden voor het eerst in hun mond gepropt en dat ging met veel smaak en zonder gevecht. Ze wisten precies wat het was en vroegen er vaak, en steeds vaker naar.
Nu willen ze het het liefst elke dag eten, als ontbijt, lunch en doe eens gek ook nog als avond eten.
Wanneer we een doos van 24 stuks in huis halen dan is het in no-time op en nog erger er wordt serieus, ja echt serieus ruzie om gemaakt.

Over welke verslaving ik het heb?

Juist! Giet er wat water bij en je hebt een lekker, warm tussendoortje.

We hebben ook allemaal onze voorkeuren, die wil die kleur en die weer de andere kleur. Zo heeft iedereen zijn eigen bakje soep.

Het gaat mee op vakantie, weekendjes weg en we hebben het bijna altijd in huis.

We zijn nu even aan het minderen, want een mens kan af en toe doorslaan en wij sloegen door.

De afkickverschijnselen zijn begonnen, het roepen en de hunkering naar de verslaving is te merken. Maar wij, de ouders, zijn sterk en kopen het niet!

Nee, ECHT niet!

Nee!

We doen het NIET!

Of misschien toch maar wel........

Hebben jullie ook een verslaving?

Vooruitgang

2011-11-17T13:32:00.000+01:00

Dit jaar had ik een keer op een WW een post geplaatst over een telefoon. Ik was aan het denken dat het niet eens zo lang geleden was dat de telefoon een 'ding' was wat je niet overal mee kon nemen.

Er was veel vooruit gang, maar we weten, denk ik, allemaal nog die oude telefoons met draaischijf. Wat duurde het lang voordat je klaar was met het draaien van het telefoonnummer. Dat was ook nog de tijd dat er gewacht moest worden nadat het kengetal was 'gedraaid'. Er moest eerst gewacht worden op een toon en dan kon je verder.

Ik heb jaren moeten wennen toen het veranderd werd en je niet meer hoefde te wachten. Ik bleef maar wachten bij het kengetal en terwijl ik wachtte dacht ik vaak 'Gut, wat duurt dat lang'. Om daarna er achter te komen dat ik niet meer hoefde te wachten.

De verandering naar een 10 tallig telefoonnr. was voor bedrijven een crime en alle telefoonnr's moesten gewijzigd worden.

Bij mijn allereerste werkgever, jaarrreen terug, had men na gelang van tijd een mobiele telefoon. Het is maar wat je mobiel noemt. Het was inderdaad mobiel maar je sjouwde je rot. Ik werkte nl. bij een software leverancier en daar had men ook laptops... Deze waren niet ultra dun, nee het was nogal een gewicht.

Jullie snappen dat ik me af en toe een bult sjouwde aan al deze apparatuur en laten we niet vergeten dat ik toendertijd ook nog een mooie aktetas had. Dat ging allemaal niet makkelijk.

Ik weet niet meer hoe mijn eerste mobiele telefoon eruit zag. Gut in het begin hadden we niet allemaal een mobiel. Nee, we hadden 1 mobiel en Man en ik deden er samen mee. Dat het ding groot was daar kwam ik pas achter na het volgende voorval.
Mijn schoonzus had een foto gevonden van Man en ik. De foto is al jaaarrreen oud en ik stond erop met een paar kilo's teveel, mijn haar uit model en mijn kleding was eigenlijk, euhm nou ja, laten we zeggen eigenlijk helemaal niet leuk. Man had zijn haar ook gek, zijn kleding was ook typisch en de mobiele telefoon was aan zijn riem.

Ik hoop dat jullie het snappen, de foto zelf was ook wel lachwekkend omdat we er raar opstaan. We laten de foto aan de kinderen zien en het eerste wat ze zeggen 'Hahahahaha moet je DIE telefoon zien!!!!!'

Hilariteit alom maar niet om hetgene waarom Man en ik dachten. Maar goed, dat was onze eerste telefoon.

Tegenwoordig loopt (bijna) iedereen met een mobiele telefoon en deze kan gewoon makkelijk opgeborgen worden in de broekzak. De eerste mobiel van dochter was geen BlackBerry, maar wel een klein lief telefoontje. Nu is het wel een BlackBerry en er wordt van alles mee gedaan. Er wordt gepingt (kost geen geld), getwittert (even aan iedereen laten weten dat haar ouders echt stom zijn) en nog veel meer.

Ach ja, ik gebruikte de telefoon toendertijd om af te spreken en klaar. Ellelange gesprekken zaten er niet in, omdat ik face to face leuker vond. Nu staat de wereld voor je open via een klein toesteltje.

Welkom

2011-11-14T20:43:00.000+01:00

zeiden wij zaterdag tegen paps die eindelijk weer onder 1 dak woont met mams. Dat was het harde werken waard!

Ik ben er achter gekomen dat tieners niet zulke helpers zijn als dat we dachten.

Dat hun wereld en leven wel heel erg belangrijk is.

Ik ben er achter gekomen dat tieners het aan de andere kant toch wel snappen.

Lief zijn voor oma en opa en het allemaal accepteren.

Ik ben er achter gekomen dat tieners heus wel klaar staan voor ons.

Maar dat we niet al te veel moeten vragen.

We snappen het ook wel, dat het voor hun ook even een moeilijke drukke tijd was.

We hadden immers al twee weken geen boodschappen gedaan.

Niet echt het huis opgeruimd, dit was nu hun taak.

Het koken was ook niet echt je van het, het halen van eten was sneller en makkelijker.

Ze zaten de afgelopen weken wel heel erg vaak alleen, omdat wij allerlei dingen moesten doen.

De druk is er vanaf en iedereen in dit huis slaakt een diepe zucht.

Het einde is in zicht en we hebben er allemaal reikhalzend naar uitgekeken.

Ze zijn over

2011-11-08T19:32:00.000+01:00

maar we zijn nog niet klaar!

Man en ik zijn moe, uitgeput maar voldaan.

Het waren drukke weken, maar het is gelukt.

Alles is over naar hun nieuwe woning.

Mam had besloten veel kasten weg te doen, maar nu heeft ze zoveel weg gedaan dat we eigenlijk niet echt kunnen uitpakken. Dat was niet zo heel erg handig, maar dat maakt niet uit. Het was toch tijd voor nieuwe kasten. Volgens mij volstaat 1 kast al, dus no problemo dat gaan we van de week doen.

Ik ben er ondertussen achter dat mijn ouders genoeg, meer dan genoeg lakens, handdoeken en pannen hebben. Een aantal pannen zijn weg, een aantal pannen heb ik en nog hebben ze meer dan genoeg pannen voor hun zelf. Grappig is dat om te zien. Dit geldt ook voor lakens en handdoeken, maar dat zoeken we nog een keer rustig uit.

Zondag hebben mijn zwager en een aantal buurjongens\ mannen van hem geholpen en de jongen die de wagen reed. Het ging gelukkig snel en vlot. Gisteravond alles naar buiten gegooid wat weg kon want er was grofvuil. Wat ruimt dat op zeg, heerlijk!

Terwijl we zo druk bezig waren was ik ziek geworden, maar ik had eigenlijk geen tijd om ziek te zijn. Klinkt raar, maar ja je wilt gewoon door gaan. Dus ik door gegaan, tot vandaag! Vanochtend werd ik wakker met nog steeds een bonkende hoofdpijn en de pijn in mijn keel werd alleen maar erger.

Dus heb me ziek gemeld en ben terug in bed gekropen. Heb even he-le-maal niets gedaan!

Heerlijk, mijn lichaam komt weer tot rust.

Goed nieuws

2011-11-01T11:26:00.000+01:00

Afgelopen vrijdag ben ik met mijn moeder gaan kijken voor een andere woning. Ze stonden niet op de eerste plaats, maar op de tweede. De woning is precies wat ze wilde en......... nummer 1 had afgebeld!!!

Ze hebben de woning!!
Dus inplaats van het huidige huis opknappen, gaat er verhuisd worden naar een andere woning!! Joehoe!!!!

Gister de sleutel gehaald en er kan begonnen worden.
Man en zijn broer gaan vanavond al wat verven, mam en ik hebben al novylon uitgezocht voor de woonkamer er we hopen dat het deze donderdag gelegd kan worden.
Wanneer dat niet kan dan gaan we het zelf doen.

Dit is zoooo heerlijk!!!
Dit weekend hopen we over te kunnen. Nou ja iig al de grote spullen.
Waarom zo snel?
Zodat paps weer naar huis kan.
Het wordt tijd dat die 2 weer samen op de bank kunnen zitten en verder kunnen met hun leven en dagelijkse dingen.

I am

2011-10-27T14:54:00.000+02:00

Paps en mams .... vroeger....

2011-10-19T11:52:00.001+02:00

Hihihi dat haar van mams...

Woordeloze Woensdag

Slaap lekker, schat

2011-10-17T13:11:00.001+02:00

Man ligt al in bed, hij is moe en heeft hoofdpijn. Nee, het is geen grap, hij heeft namelijk vorige week in het ziekenhuis een vetbult laten weghalen.

Ik ben bezig geweest op de pc en ondertussen is het al half 1, ik bedenk me dat ik ook maar eens moet gaan slapen. Ik ruim op en aangezien ik nog een glas heb staan moet ik nog even naar beneden.

Ik ga alles zo stil mogelijk doen, om moeders, kids en vooral Man niet wakker te maken.

Ik loop op mijn tenen naar beneden, mijn moeder slaapt daar, en zet mijn glas heel zachtjes op het aanrecht. * Beng* het glas komt hard op het aanrecht neer. Hmm die is hoger dan ik dacht.
Daarna loop ik op mijn tenen weer naar boven, ik pak mijn telefoon en doe het licht nog maar niet aan op zolder. Heel voorzichtig loop ik naar boven, *beng* met mijn voet kom ik tegen een stapel tijdschriften die tussen de trap door naar beneden kletteren. *zucht*
Ik op mijn tenen naar beneden en heeeellll voorzichtig raap ik die op van de trap.

Daarna loop ik weer heel voorzichtig naar boven, nu ga ik beter opletten. Ik kijk naar Man hij ligt al lekker warm onder de dekens en aan zijn regelmatige ademhaling hoor ik dat hij al slaapt. Ik loop naar zijn kant van het bed om het nachtlampje aan te doen en loop vervolgens naar mijn kant. Ik ga zitten om mijn lenzen uit te doen en *bam* mijn lensenvloeistofflesje valt. Ik kijk verschrikt achterom, maar Man slaapt lekker door. Ik doe mijn lenzen uit en wil mijn pyama aan doen, ik loop naar de kast en kom tegen een stoel (die wielen heeft) en die knalt weer tegen de spiegel...
*boem* hoor ik. Ik zet alles weer goed en trek dan mijn pyama aan.
Vervolgens moet ik nog naar de andere kant om het nachtlampje uit te doen, *kleng* teen tegen het bed. 'AUW' schreeuw ik uit, Man slaapt door en het blijft stil in huis.
Ik doe het nachtlampje uit, loop hinkend naar mijn kant van het bed en ga zachtjes in bed. Ik wil wat dekbed pakken, maar Man heeft zich zo ingewikkeld dat ik er een ruk aan moet geven. Dit probeer ik nog zachtjes te doen, maar hij ligt er zo goed onder dat ik er een ruk aan geef, dan blijf ik even stil om te kijken of hij niet het bed uit donderd. Nee, gelukkig.
Ik pak mijn teen nog even vast, want het doet verrekte pijn.

Man wordt dan half\ half wakker en zegt; 'O, ben je er al, alles goed gegaan' en draait zich om zonder mijn verhaal aftewachten.

'Slaap lekker, schat' zegt hij nog heel lief en ik had even bepaalde neigingen die ik hier niet verder zal vertellen....

My Wish

2011-10-14T13:14:00.001+02:00

Sinyo ging gister weer na lange tijd naar een schoolfeest.
Op zich geen punt.
Ware het niet dat hij had afgesproken met een vriend van hem en dat ze op de fiets gingen.
Op zich ook geen punt.
Hij moest half 1 thuis zijn en dat vonden Man en ik toch even slikken.

Sinyo...
Alleen...
In het donker...
Op de fiets....
Zo laat...

Wat wordt hij groot en niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk.
Wat gaat het snel!

Ik denk dan vaak aan een lied dat ik jaren geleden heb gehoord. Omdat het allemaal zo snel gaat ....
My wish..

Toen en nu

2011-10-12T06:00:00.004+02:00

Woordeloze woensdag

Het is niet alleen maar kommer en kwel...

2011-10-11T10:20:00.000+02:00

Mijn ouders zijn, na een weekje bij mijn tante, weer bij ons neergestreken. Helaas is hun woning nog niet droog. Morgen komt weer een vochtmeeting en dan weten we wat meer.

Vorige week kwam ook iemand een vochtmeeting uitvoeren. Hij heeft een mooi instrumentje waar het mee gedaan wordt en ik keek eerst met hem mee. De ene keer hoorde ik niets en de andere keer een piepje.

Ik hoorde teveel piepjes, ik had gevraagd aan hem of dat goed is of niet en een piepje is niet goed. Dan is het nog te vochtig.

Ik hoop morgen dus op een stuk minder piepjes.

Deze ramp zorgt er ook voor dat alles wat in hun woning is eens goed bekeken wordt. Met andere woorden, zijn er spullen die al weg kunnen omdat ze hun beste jaren al hebben gehad tot is het echt nodig om honderden plastic tasjes in huis te hebben. Dat wat allemaal wel het geval, een buro kon weg, een kastje, wat vloerbedekking, allerlei kleine spulletjes en de drie-zits bank. Die drie-zits bank heeft voor een benauwd uurtje gezorgd.

Ik zei tegen man; 'Laten we het via de trap doen. Het is een oude trap dus we kunnen het bij de trappen een zetje geven en dan gaat de trap vanzelf naar beneden.' (Ter uwer informatie ze wonen op 6 hoog en het is een breed trappenhuis).

'Nee' , zei man, we gaan met de lift.
Dit is dus niet zo gezegd, zo gedaan. Nope.
Wij met veel kracht vertoon de bank in de lift geduwd, Sinyo gooide nog extra kracht er tegen aan en toen...... bank vast. Geen beweging in te krijgen! De bank ging niet rechts, niet links, niet naar voor of naar achter.

Een hamer kwam er aan te pas, om een poot los te maken (want die poten he, neee dat hoefde van Man niet eraf....). Er op slaan had geen nut, de poot was er zeer goed ingeschroefd. Na een half uur, na een poot eraf gehaald te hebben, de bank half half gesloopt is het eindelijk gelukt om de bank uit de lift te krijgen.

Enne we waren nog op de 6e etage..... (Met de trap waren we al lang klaar geweest wilde ik zeggen, maar dat zou me niet in dank worden genomen als ik naar het verhitte gezicht van Man keek).

Maar goed, alle poten eraf geschroefd, nog hier en daar wat hout weggehaald en HOERA we kregen de bank in de lift!

Wij naar beneden, vol goede moed de bank eruit halen... krijgen we het er niet uit!!!!!

We wikken en wegen, we duwen en trekken, maar nope het ding wil er niet uit.

Wij naar de tweede etage, nee lukt niet, naar de vierde ook niet, naar de zesde aangezien we daar de bank erin hebben gekregen moet het er toch ook uit komen. Nee ook NIET!! Pfffff, we proberen het anders en eindelijk lukt het. Wij weer naar beneden, wanneer de liftdeuren open gaan staan daar 2 mannen. Die hebben ook net een bank met moeite naar beneden gebracht, ze zien ons en rukken zo die bank uit de lift!!! HOERA!!!!

Euh, laat ik er nog even bij vertellen dat we ondertussen een uur verder zijn!

Nu kan ik er om lachen, gisteravond ab-so-luut niet! :)

Het wordt droger in hun huis

2011-10-04T11:18:00.002+02:00

Pfff ben nog niet in de mood voor een lang verhaal. Maar goed, het is nu al iets droger. Er staan 3 vochtslurpers (om het zo maar te noemen) vanaf vrijdag. Het duurt echter nog een week of 2!!! voordat het he-le-maal droog is en misschien duurt het wel 3 weken.
Mijn ouders zijn nu bij mijn tante, want daar is alles gelijkvloers, is wel zo prettig voor hun.

Vwb de verzekering. Wanneer je een inboedelverzekering hebt dan heb je meer kans om de marktwaarde terug te krijgen, nu krijgen ze de dagwaarde.
We stellen de madam die 1 etage hoger woont aansprakelijk en die verzekering van haar wordt dus aangesproken.
We kunnen alles opgeven wat vernield is en ook alle uren die we erin steken om alles in orde te krijgen. Maar ja je krijgt dus maar een gering bedrag.
Maar goed alles is beter dan helemaal niets.

Iedereen bedankt voor het mee leven.
Volgende week ga ik weer lezen bij iedereen, heb daar echt de puf even niet voor.

Het regent, het regent, het regent in hun huis..

2011-09-29T08:47:00.001+02:00

Ik liep naar beneden en keek op mijn telefoon, toen viel me op dat ik een smsje had.
Ik keek en in het smsje stond 'Alles is nat in huis, kom even langs' verstuurd om 05:45, door mijn ouders.
Na wat gegeten te hebben ben ik naar mijn ouders gegaan.

Ze waren niet thuis, maar bij de buren.
Ik liep naar binnen en schrok me rot.
De grond is helemaal nat! In alle slaapkamers (het zijn er 3), de woonkamer, de hal, de keuken. De muren op sommige plekken he-le-maal nat! NAT!
Naar mijn werk gebeld en vrij genomen.
We mochten eerst nog niets doen want eerst moet de expert kijken, dat duurt natuurlijk wel even.
Mijn vader heeft longfibrose en kan daar niet blijven, maar iets anders zoeken duurt ook wel even.

Eindelijk tegen 12 uur was de expert er, blijkt dat we onze inboedelverzekering moeten bellen. Waarom heeft niemand ons dat eerder verteld?? Ok, misschien weten jullie dat allemaal maar ik niet, dus ik had nog niet gezocht.
Goed, inboedel verzekering opgezocht en gezocht en gezocht.
Hebben ze niet....... Mijn vader had het net opgezegd en dacht dat het nu in een ander pakket zat, maar helaal pindakaas, het zat niet in de andere. Ik kan jullie vertellen dat je je dan echt moedeloos voelt op dat moment en even niet weet wat te doen.
Gelukkig heeft de expert van de woningbouwverening mijn hulpeloze blik opgevangen en is een rondje gaan bellen. We zijn ondertussen teruggebeld door de verzekering waar de fout lag en daar kunnen we alles aan doorgeven.

Vannacht hebben ze bij ons geslapen, want in een vochtig huis is niets voor mijn vader. Aangezien het niet de fout was van de woningbouw werd gestaakt met verder zoeken naar een andere overnachting.

Ze wonen in een flat op de 6e etage. Op de 7e etage vlak boven hen is het lek begonnen, de waterleiding naar de vaatwasser was gesprongen en tot aan de kelderboxen is het nat. In de nacht heeft de brandweer het huis op de 7e etage opengebroken omdat niemand thuis was. Daar stond was het water 30 centimeter hoog en golfde naar buiten.....

Gelukkig is het mooi weer. Vanmiddag gaan we zoveel mogelijk eruit halen en laten drogen. Gister al foto's gemaakt van alles wat beschadigt of nat is en vandaag verder kijken.
Euh mocht het warrig geschreven zijn, mijn excuus, maar het maalt namelijk nog steeds allemaal in mijn hoofd door!

(Ik heb gister ook maar meteen een inboedelverzekring voor mijn ouders geregeld)

Zo dat is een stuk beter!

2011-09-27T08:50:00.001+02:00

Gister ben ik de hele, ja mensen, de hele avond bezig geweest om de administratieve rompslomp in goede banen te leiden. Na maanden het op stapeltjes te leggen, nadat het bekeken en betaald was, was de stapel zo hoog dat er iets gedaan moest worden.

De stapel begon me steeds smekender aan te kijken en scheef te kijken. Het zou niet lang meer duren of de hele stapel zou op de grond vallen. Wat er voor zorgt dat het een nog grotere troep is. Om dit te voorkomen ben ik gister maar voor de grote stapel gaan zitten, heb alles uitgezocht en in de juiste map gestopt en o ja, ook nog eens achter het juiste tabblaadje zodat het teruggevonden kan worden.

Ik kwam zelfs post tegen uit 2009!!!

Als alles netjes in de mappen zit en ik weer overzicht heb voel ik me altijd een rustiger en neem me altijd voor om het nu echt vol te houden. Dit hou ik dan een maand (of korter vol). Ik weet nl. in mijn hoofd hoe alles in elkaar zit, wat betaald moet worden, waar het ligt, maar het opruimen en ordenen ervan.... Dat lukt me niet.

Dit geldt niet alleen voor deze stapel papieren, maar ook voor het huishouden. Het huishouden is in huize DharSon vaker een huishouden van Jan Steen dan dat het is opgeruimd.

Veranderen moeten we (of eigenlijk ik..) daarin!

Dat gaat een tijdje goed en dan vallen we weer in dezelfde gewoonte. Te druk, te moe, geen zin en ga zo maar door.

Nu neem ik het me WEER voor.

Vanavond staat op mijn lijstje de hal boven en de kleine kamer.
(Tja, ik moet natuurlijk niet te veel ineens doen....)

Verstoppen!

2011-09-23T15:46:00.001+02:00

Het komt regelmatig voor, dat ik thuis kom en denk 'O, ik heb zo'n trek in .... (vul maar in).. Ik grijp naar de zak\ doos\ whatever en ontdek dat....

Het OP is!

Hetgene waar ik me op heb verheugd, is op, gone, foetsie. Een lege zak kan ik krijgen, maar ook niet meer. Nee, zelfs de kruimels zijn op, weg, gone, foetsie!

Sinyo is iemand die dit met liefde doet. Niet liefde voor zijn mams of paps, nee liefde voor Sinyo en zijn lichaam!
Nona vind het ook normaal om alles op te eten (ja, ook tot de laatste kruimel) met het enige verschil dat zij wel de zak weggooid.

Dus nu verstop ik al een tijdje lekkere dingen. Nou ja, verstoppen is een groot woord.
- Ik leg het NIET op ooghoogte, ik doe het 2 planken hoger en ietsjepietsje naar achteren- .

Nee, ze vinden het niet.

Waarom niet?
Omdat ik 2 luie pubers heb en die kijken niet verder dan hun neus lang is..!

De nostalgie van muziek

2011-09-22T09:41:00.000+02:00

Gisteravond was Sinyo op de pc bezig om wat te doen.
Ik vroeg 'wat doe je?'
Hij antwoordt dat hij even snel muziek op zijn I-pod gaat plaatsen.

Ik moest toen denken aan vroeger, hoe ik muziek waar ik van hou kon luisteren.

Het begon natuurlijk met, de voor mij bekende, cassettebandjes. Apetrots was ik toen ik een kleine radio\ cassetterecorder kreeg! Zo vaak mogelijk zat ik op mijn kamer om te luisteren naar muziek en 1 avond in de week zat aan de radio gekluisterd. De top 40 kwam.
Daar zat ik, op mijn kamer, cassettebandje erin en zodra de muziek begon op Play en Rec drukken.
Pffff opluchting 1, het ging goed.
Daarna goed opletten wanneer de DJ begon te praten want dan moest ik snel, heel snel op Stop drukken.
O wat vervloekte ik de DJ's die altijd halverwege het nummer perse een verhaal moesten vertellen.
Maar wat was ik trot en blij als ik een cassettebandje vol had!
Mijn ouders waren minder blij, maar dat is een ander verhaal.

Heel vaak ging ik naar Plato een muziekwinkel in Den Haag om LP's te kopen. Ik ging daar ook luisteren en wanneer ik erachter kwam dat de LP verder niets was dan kocht in de 15"!
Ooooo wat was ik blij.
Zodra ik thuis kwam (en ik hoopte dan dat niemand er was) ging de pick-up aan en Maxi-Single erop. De nostalgie van de 'tik' was toen goed te horen en niet meer dan normaal.

Ik kocht weleens goedkopere bandjes, maar dan gebeurde het weleens dat de tape bleef hangen en heel mijn bandje verpest was. Soms probeerde ik het nog te redden met een pen en dan heeeellll voorzichtig op'rollen'. Na jaren van ervaring wist ik precies welke bandjes ik moest hebben en die kocht ik dan heel braaf.

Daarna kwamen de cd's. Hier heb ik er ook honderden van gekocht om vervolgens in de avond weer cassettebandjes te fabriceren. Wat leuk was op cd's was\ is de Interludedie deed ik altijd tussen 2 liedjes in, zodat het mooi doorspeelde.
Nou ja, dat mooi doorspelen ging natuurlijk ook niet vanzelf. Nee, ook hier zat ik met mijn neus boven de apparatuur om er voor te zorgen dat er geen seconde stilte was.
Ondertussen had ik een walkman aangeschaft die 'Auto Reverce' kon. Ik hoefde het bandje niet meer omtedraaien! Wat een luxe! Wat was ik weer trot!
Ik heb nooit een cdwalkman gekocht, omdat je toendertijd nog niet zelf cd's kon maken en om nu alleen 1 artiest te horen. Nee dat was niets voor mij.

Die avonden die ik alleen doorbracht om ervoor te zorgen dat ik mijn muziek bij me had en ECHT ik heb heel veel avonden hieraan besteedt.

Nu gaat het heel anders, je copieert het naar je I-Pod of telefoon. Als je een cd wilt voor de auto dan kan je een mp3 of audio cd maken en allebei vaak binnen een uurtje klaar. Wil je geen stilte tussen de liedjes dan kan je een vinkje aanklikken.
Nee het is nu geen uren werk meer, tenzij ik de liedjes op een speciale volgorde wil.

Aan de ene kant heerlijk aan de andere kant mis ik het wel. Wanneer ik het de kinderen vertel dan glimlachen ze over hoe het vroeger ging....

Waar ik o.a. naar luisterde (behalve de top 40)?

52nd street
Mijn all time favorite

Het creamonster heeft me te pakken....

2011-09-20T10:16:00.002+02:00

Zo de auto staat bij de garage om een raampje erin te monteren. Gelukkig dat het allemaal in de buurt is en snel geregeld kan worden.

Vorige week had ik mijn creaties geplaatst en ik wilde nog even melden waar ik de beschrijving van het tasje vandaan heb gehaald.

Futuregirl ga naar downloads en kies voor Starling Handbag. Het begin is de eerste keer lastig, maar thank god for Youtube! Want uitleg met beeld is natuurlijk helemaal top.

Ik ben nu dat tasje aan het maken in het roze voor mijn nichtje die in november jarig is. Aangezien haar zus ook jarig is maak ik er nog 1 maar dan in het paars. Ik ga dan ook nog bloemetjes en hartje maken en erop naaien. Dat zullen ze toch wel leuk vinden??

De wol van de kussen komt van de Action en de Zeeman. Het witte wol is heerlijk zacht en heerlijk knuffelig :).

Ondertussen ben ik ook nog een sjaal aan het maken. Ik heb nog grijze wil over en dan is een sjaal natuurlijk het beste wat er van gemaakt kan worden.

O, ook heb ik nog veel, heel veel verschillende stoffen liggen waar ook nog wat van gemaakt moet worden *zucht*.

Ik dat altijd, ik wordt enthousiast over iets en koop meteen alles in om het een paar weken later te laten verstoffen. Ik heb dus voor genomen om alles wat ik nu nog heb te gebruiken en er iets van te maken.

Ik duim voor mezelf en ben heel benieuwd of het me lukt...

Verzorgingstehuis en auto open gebroken

2011-09-19T08:51:00.002+02:00

Wat een weekend, het was druk en gek.

Zaterdag ben ik samen met mijn ouders gaan kijken naar een verzorgingstehuis. Het tehuis ligt 200 km bij ons vandaan, maar ligt weer 5 km bij mijn zus. Lijkt wel alsof we elkaar afwisselen.

Het verzorgingstehuis is hartstikke leuk, ze nemen mijn ouders (vooral mijn moeder) veel uit handen en mijn vader kan lekker relaxed doen. Wat bedoel ik met veel uit handen nemen?? Er wordt gekookt, gewassen, gestreken en schoongemaakt voor ze, er zijn genoeg activiteiten en het is in een bosrijke omgeving. Wat wil een mens nog meer... niets zou je denken. Er kleeft echter een groot nadeel aan vast, het zijn alleen kamers, geen appartementen.
Dat houdt in dat alles in 1 kamer plaats vindt, slapen en wonen. Ze vinden het ook wel jammer dat er niet gekookt kan\ mag worden op de kamer, want het is toch wel prettig om zelfstandig te zijn\ blijven.
Er moet dus gekeken worden naar de voor- en nadelen.
Daar gaan paps en mams dus even over nadenken.

Over naar de volgende dag, Man en ik lopen naar de auto van mijn ouders. Het valt me op dat de deur niet goed dicht is en alles wat in het handschoenenkastje was ligt op de grond en stoel . Ik schrik me rot en dan zien Man en ik pas dat het kleine ruitje aan diggelen ligt.
Er is ingebroken!
Een raar gevoel gaat dan door je heen, vooral als er spullen uit gemist worden.
Ik bel de politie over hoe en wat, maar ik kan gewoon via internet aangifte doen. Ze vroeg of er 'sporen' van inbraak zijn, euh ja, zeg ik, het raam is kapot.
Nee, dat bedoelen ze niet. Ze bedoelt of er gereedschap ligt.
Nee, dat is er niet.
Dan heeft het geen zin om een auto te laten langskomen.
Als ik achter het stuur ga zitten valt me op dat iemand ander in IN de auto heeft gezeten.
Terwijl we buiten staan komt iemand anders naar ons toegelopen, bij hem is ook ingebroken. De buurman achter ons hoort het en zegt dat het bij hem ook is gebeurd. Ze hebben kennelijk een spoor van vernielingen aangebracht! Bah!

Gisteravond aangifte gedaan en vandaag moet het ruitje gemaakt worden.

Echt walgelijk dit, iedereen moet met zijn fikken van andermans spullen afblijven!!!
Ik baal hier echt van.

Creabea is bezig geweest

2011-09-14T09:32:00.016+02:00

Tasje

Kussen

Woordeloze Woensdag

Zijn eerste baantje

2011-09-12T08:35:00.001+02:00

Jawel.
Het is zover.
Sinyo heeft zijn eerste baantje.
Het is bij ons in de stad en voor 6 uurtjes.
Niet veel, maar voor hem meer dan genoeg.
Afgelopen vrijdag is hij begonnen en hij vond het gelukkig heel leuk!
Een gesprek is zeer verhelderend om te weten hoe en wat over zijn baantje.

DharSon: Wat moest je doen?
Sinyo: Vegen en bijvullen.
DharSon: Welke dagen moet je werken?
Sinyo: Weet ik niet, staat mogen op een papiertje.
DharSon slaakt een stille zucht..
DharSon: Hoe zijn je collega's?
Sinyo: Ze zijn allemaal oud. (Ja, dat woord werd benadrukt!)
DharSon: Nou ja,zeg wat bedoel je met oud???
Sinyo: Gewoon ze zijn grijs en oud!
DharSon schiet in de lach.
DharSon gaat weer verder 'Hoeveel ga je verdienen'????
Sinyo: 'Weet ik niet'
DharSon: 'WEET je niet???? Vind je dat niet belangrijk!?'
Sinyo: 'Ach, ik hoor het wel...'

Ach ja hij hoort het wel........ Het kind heeft een baantje en alles is een leer moment, dus daar zal ik het maar op houden....

Tsss, niet weten hoeveel je verdient.
Maar goed, eerlijk is eerlijk, volgens mij wist ik het ook niet de allereerste keer.
Ik ging toen werken in de kassen (wat ik moest doen weet ik niet meer), maar ik wist toen ook niet wat ik verdiende...Voor mij was het meer de gezelligheid, want ik ging met stuk of 6 kinderen van mijn klas werken.

Tieners en Eden

2011-09-04T06:00:00.001+02:00

Het is weekend en zondag.
Dat zie ik omdat rechtonderin bij de pc 'Zondag' staat en als ik op de kalender kijk wordt dat ook nog eens bevestigd.

Vroegeh toen ik nog thuis woonde werd zondag gezien als een rustdag en zo was het. Op zondag deden we met z'n allen rustig.

Waarom?

Omdat God het zo had gewild...

Maar rust? Op zondag? Ik heb het nog niet helemaal voor elkaar gekregen, kennelijk had God het iets makkelijker.

Ok, ok ik geef toe dat het ontwerpen van de wereld niet een gemakkelijke taak was, ik bedoel hij moest natuurlijk nieuwe bomen en struiken verzinnen en ontwerpen, alle zeeën op de juiste manier plaatsen, alles vergelijken met elkaar, de bergen een plek geven kijken of het goed was en misschien weer verplaatsen. De mens moest ook bedacht worden en hoe moest Hij die nou weer in elkaar zetten. Ja, hij had het druk met alles en nog veel meer dan wat ik hier heb opgeschreven. Na een week moet hij zo moe geweest zijn dat hij een hele dag niets wilde en kon doen. Jawel hij kon dat, want hij creëert en dat is toch heel wat anders dan opvoeden.
Toch, ja toch?!

Vind ik wel, ik zie hem namelijk niet even komen om te helpen met de ruzie die mijn 2 tieners maken of Sinyo te vertellen dat hij echt ECHT in zijn eigen bed moet blijven liggen en niet bij zijn ouders gaan omdat zijn neefje zo zwaar ademt, ik zie hem ook niet het haar van Nona mooi maken (ik vind het gewoon irritant om te doen, maar doe het natuurlijk wel) of dat hij even dat boodschapje kan halen wanneer wij het vergeten zijn.
Het zou toch makkelijk zijn he als dat even kon.

Ach, ik begrijp heus wel dat het niet gaat en dat hij toch ook wel zijn deel doet. Ik bedoel maar, als er iets fout gaat dan krijgt hij de schuld en eerlijk is eerlijk wanneer iets wel goed gaat dan wordt hij vergeten.
Wanneer mensen iets te klagen hebben dan gaan ze naar Hem, als ze iets willen dan gaan ze naar Hem, als het goed gaat dan zijn ze ineens erg stil en rustig.

Gut verrek zeg he, God lijkt wel op een moeder?!

Lunches maken

2011-09-02T06:00:00.003+02:00

Ik kan jullie vertellen dat ik daar ein-de-lijk vanaf ben.
Ik vond het nooit een leuke, fijne bezigheid.
Nou ja, in het begin wel.

Dan gaan ze net naar school en toen was ik er wel mee bezig.
Een lekker broodje maken, ik vroeg dan ook wat ze erop wilden. Deed er een tomaatje, komkommer of wat fruit bij, iets te drinken en een koekje.
Ze vroegen altijd wat erin de broodtrommel zat en op brood, wanneer ik dan vertelde wat het was dan zag ik hun glunderende snoetjes.

Totdat (jaha daar heb je het) ze ouder worden.
Dan is het beleg niet goed, de appel niet goed, wilde ze liever komkommer dan een tomaat en gatver, waarom heb je DIE drinken gekocht!
Oftewel de 'lol' (die er al niet in zat) werd nog minder.
Uiteindelijk maakte ik alleen nog maar het brood klaar, dat ging niet meer zo secuur. Nee, ik kwakte de jam en kaas er op, of de pindakaas, of wat er ook maar in huis was.
Het gebeurde namelijk regelmatig dat het brood mee naar school ging en met dezelfde rotgang weer naar huis gaat. Of dat het gewoon op de aanrecht blijft liggen. Of dat gezeur aan mijn hoofd dat dat echt niet lekker is (terwijl het een week eerder nog gewoon gegeten werd).

Overigens koekjes en drinken ging wel op, fruit ook niet altijd.

Vorig jaar deed ik nog af en toe de lunch maken, maar nu ben ik er klaar mee, ik doe het NIET meer.

Of ik van het gezeur af ben? Natuurlijk niet, want nu hoor ik regelmatig 'We hebben niets lekkers'!

Tuuttuuttuut

2011-08-31T10:51:00.001+02:00

Yep!

Dat hoor ik, als Sinyo de telefoon op heeft gehangen!
Hij belt op.
Ik neem op.
Op de meest chagrijnige, waardeloze manier begint hij; 'Waar is mijn sleutel!?!?!?!'
'Weet ik niet' zeg ik alleraardigst.

Tuuttuuttuut...
Opgehangen!
Dat @$#$%% jong!

Telefoon gaat weer.
Weet dat kind.
'Waar is het?!?!?!'
'Je moet zoeken zeg ik' al iets meer geirriteerd.
Hij hangt weer op!!

Telefoon gaat.
3x raden wie, juist!
'Ik zeg zoek maar goed, ik heb je sleutel niet gezien, maarre ik moet nu ophangen' en hang op.

Of hij op school zit? Vast wel.
Of hij te laat is? Vast wel.
Of hij een keer een vaste plek voor die sleutel moet vinden!!?!?! ZEKER WETEN!!!
Of we het niet al 100.000.000.000x hebben gezegd! ABSOLUUT!!

Dit zijn DE momenten dat ik dat kind wel door de WC kan TREKKEN!!
Bah!

Neven en nichten

2011-08-30T14:54:00.000+02:00

Van de week hadden we een feest een oom en tante werden 70 jaar en dat moest gevierd worden. Dit gebeurde in een zaaltje en gelukkig was het in de buurt!

Voordat we weggingen al gevraagd of een nichtje meeging en dat vond ze wel grappig. Inderdaad grappig, maar het familie die je eens in de zoveel keer ziet, maar wanneer je er bent dan denk je 'O zijn die het'. Snappen jullie me nog.

Maar goed, wij daarnaartoe in de stromende regen, gelukkig zaten we in de auto. We komen daar aan en schoonzus met man en kind is er al en ook 2 neefjes. Daar gaat het nu even over.

Ik ben steeds verbaasd hoe die neven en nichten met elkaar omgaan. Ze zitten in de leeftjd van 14 tot 21 jaar. Iedereen kan het leuk met elkaar vinden, degene van 14 jaar kwebbelt er oplos met haar neef van 20, de puberjongens (van 13 tot 15 jaar) hangen gezellig bij elkaar en af en toe komt een nicht er even bij staan. De andere nicht praat ook met iedereen, ze geinen met elkaar, vervelen elkaar, maken quasi ruzie of echte ruzie. Het is genot om naar te kijken.

Vorige week vrijdag, neee sorry de week daarvoor alweer, waren bijna alle neven en nichten samen naar Walibi geweest. Zomaar ineens hadden ze dat afgesproken. Ik vind het heerlijk voor onze kinderen en hoop dat het altijd zo zal blijven.

Sinyo en Nona bleven al bij hun ooms en tantes slapen vanaf hun derde jaar (misschien wel al eerder, kan ook best vanaf het moment zijn dat ze konden lopen en praten) en neven en nichtjes kwamen ook bij ons. Niet omdat wij of de andere ouders er even uit wilden. Nee, omdat de kinderen het allemaal zo gezellig vinden.
Naarmate iedereen ouder is geworden, wordt er niet (snel) meer ergens anders geslapen of bij ons (tenzij het ver weg is).

Het bijelkaar slapen en vaak bij elkaar op bezoek gaan heeft ervoor gezorgd dat de neven en nichten goed met elkaar kunnen omgaan. Het komt heus een keer voor dat ze elkaar een tijdje niet zien, maar zodra ze elkaar zien is alles in orde en dit geldt voor elke combinatie. Hahaha klikt raar, maar ik bedoel gewoon ongeacht welke neef of nicht elkaar ziet het zit goed.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik blij ben dat onze kinderen dat hebben, want ik realiseer me dat het niet overal zo is.

AHHHH die regelmaat?!

2011-08-25T10:53:00.001+02:00

Jawel, een paar dagen geleden schreef ik over regelmaat, dat het zo fijn is.

Hoe suf kan ik zijn!
Was ik toch he-le-maal vergeten dat;

* 's morgensvroeg Nona om een uur of 6 uur al klaar staat en vanaf de 1e etage naar ons aan het kletsen is een etage hoger. Enne euh ik SLAAP dan nog, in principe dan he.
* op de tafel, bar, trap of waar het maar ook kan haar borstel en bodylotion ligt. We beschikken echt over een badkamer en ja, zij heeftook een kamer.
* die 2 tieners in de ochtend ruzie hebben over de meest stomme dingen. Gel, wie in de badkamer mag, dat die teen ONMIDDELIJK uit de kamer moet, ach noem het maar op.
* de ontbijtrommel blijft liggen en er dan geklaagd wordt bij de volwassene die als eerst thuis is.
* ze 'ineens' hun taken vergeten, want-ze-zijn-zo-moe.

Ja, ja die regelmaat 'Ooooo wat is het toch fijn!!! (NOT)'

Vader & Zoon

2011-08-24T09:22:00.003+02:00

Woordeloze Woensdag

Regelmaat is terug, bijna...

2011-08-23T10:52:00.002+02:00

Het is zover!
Vandaag begint de school van de kids weer.
Althans laat ik het goed zeggen 'Vandaag halen de kids hun rooster'.
Na een uurtje mogen ze weer naar huis en is het morgen dag 1.

Dag 1 houdt echter niet in dat er dan echt les is.
Welneee.
Dan krijgen ze verschillende workshops (welke weten ze nog niet).
Nou, is dat niet leuk.
Eerst 7 weken vakantie, in week 1 even heel voorzichtig inkomen en dan de week daarop gaan ze maar eens even beginnen..
En klagen dat ze doen.

'Oooo ik wil niet naar school'
'We hebben zo kort vakantie gehad'
'Moet ik echt gaan'

Wat zitten ze toch te zeiken die kinderen. Man en ik zitten al weken in het regelmaat en zij worden al moe bij de gedachte om uit bed te gaan.

Ik spring een gat in de lucht!
Want nu komt de regelmaat weer terug

'Op tijd in bed en slapen' (We mikte ze wel op tijd erin, maar dat slapen wilde ze niet echt)
'Op tijd uit bed' (Zorgt ervoor dat ze 's avonds moe worden JOEPIE)
'Huiswerk weer doen'
'Voetbaltraining'(Ok, die wedstrijden zijn iets minder, maar alla)

Ja, wat kan je al moeder uitkijken naar de meest rare gebeurtenissen.

Foto parade nog van Blijdorp en het bowlen

2011-08-22T19:45:00.001+02:00

Dat is de bal....

Gillen, praten, lachen

Hou op!

2 aapjes

Ik weet niet meer wat dit is, ik denk een kwal.....

Moeilijk he, glijden...

Huh, is het weekend nu al voorbij!!!

2011-08-22T11:47:00.001+02:00

Ik heb het idee dat ik vrijdagavond door een wormgat ben gesprongen en maandagochtend er uit gekomen ben.
Wat gaan sommige weekenden toch snel en vooral wanneer je denkt dat je het lekker rustig denkt te hebben en er achter komt dat het toch wel druk wordt\ is.

Laten we even terug gaan naar vrijdagmiddag.
Heerlijk dachten Man en ik nog, de kinderen zijn de hele dag weg (die waren met neven en nichten naar Walibi). Ze zouden pas in de avond thuis komen, dus wij konden lekker rustig eten, aanrommelen en bankhangen zonder dat we onze stem hoefde te verheffen enzo. Gewoon echt rustig was het (en wat kan een mens daar van genieten).

De rust was weg toen de kinderen binnen kwamen! Maar goed dat terzijde want dat heeft elk huis, vermoed ik. Tegen half 12 (ja in de avond) ging de telefoon, andere nicht aan de lijn of ze konden slapen (haar broertje en zij). 'Natuurlijk' zegt Man. Maar weten jullie nog dat ik wel eens vertelde dat ons huis soms net een Jan Steen huis is..... Dat was het dat moment... een beetje...
Dus half 12 zijn Man en ik nog gaan stofzuigen, dweilen, badkamer aan kant, bedden opmaken en al soort dingen meer.
Tegen 00:55 kwamen ze, Sinyo en Nona waren nog wakker want die wilden wel even wachten op de slapers, daarna nog thee drinkene en tegen 02:15 lag iedereen in bed.

Zaterdag was het gelukkig niet zo druk, in de ochtend al begonnen met koken dan kon ik tenminste van het weer genieten. Man en ik genoten van het weer en konden zelfs een paar minuten in de hangmat hangen. Er komt natuurlijk een moment dat het grut allemaal wakker wordt en dan is het weg rust. Ach, ze zijn wat ouder dus ik hoef niet meer zo heel veel te doen, maar toch ben ik dan wel bezig met verschillende dingen.

In de avond stond de afspraak om te gaan bowlen. Leuk is dat altijd, kinderen die gillen, gek doen, praten. O maar dat doe ik als volwassene ook eigenlijk. Gewoon heerlijk gillen, de muziek staat toch aan, en iedereen gilt, dus waarom ik niet.

Hoe ik het deed met het bowelen? 'Daar hoeven we het niet over te hebben toch?'.

Zondagmiddag was een nichtje 14 jaar geworden.
Hup, naar een verjaardag toe. Gelukkig in de middag, we kregen een heerlijk lunch voor geschoteld, daarna naar paps en mams, toen naar huis en uitpuffen. Maar heb gister niet echt kunnen uitslapen en ging zaterdag natuurlijk veeeellll te laat naar bed.

Nu, is het alWEER maandag.
Pffff, ik ga vanavond weer even uitpuffen hoor.

Fijne dag.

Nieuwe dag, geniet ervan!

2011-08-17T08:22:00.004+02:00

Woordeloze Woensdag

Familiebanden

2011-08-16T08:28:00.001+02:00

(Als eerste fotos van Scavenger hunt komen er aan, er was iets met de camera.)

Vorige week donderdag ging de telefoon, mijn zus, ze vertelde dat onze tante is overleden. Deze tante is het zusje van mijn moeder. We wisten al een tijd dat het niet zo goed ging met haar, maar we wisten niet dat het zo slecht ging.

Mijn tante heb ik al jaren niet gezien, ik denk een jaar of 14. Toen Nona was geboren was ze een hele dag langsgeweest. Gezellig kletsen, knuffelen met de kids en ze ging ook nog voor ons koken. Dat was helemaal top.

Daarna, op een of andere manier, hebben we haar niet meer gezien. Mijn moeder zag haar zusje ook niet meer. De reden? Geklets. Het zorgde voor een wig in de familie en dat zorgde ervoor dat ik mijn drie nichten en neef ook niet meer zag.
Tot een aantal jaar geleden, ik was opzoek naar een 'beton bbq' (ja, ik weet het nog heel goed) en kwam op een site van iemand die het in de tuin had gebouwd. In de header zag ik 2 foto's van een man en een vrouw. Laat die vrouw nou mijn nicht zijn!! Ik heb een reactie achter gelaten en 3 weken laten hadden we een meeting met al die nichtjes, neefje, mijn zus en ik. Leuk toch!!!!
Daarna is de band langzaam aan gaan groeien, we kwamen op elkaars verjaardagen, zagen elkaar tussendoor bij mijn zus. Toch merk je dat er een breuk is geweest, wat natuurlijk altijd jammer blijft.

Goed die familie he, want we zijn er nog niet. Welneeee!
Ik heb ook nog een nicht en neef die ik gewoon helemaal niet zie. Of jawel, op een begrafenis een aantal jaar geleden heb ik haar gezien en nu op Facebook 'ineens' en dan zie ik dat ze 2 kinderen heeft gekregen.
Een andere nicht en een heleboel neven idem dito, zie ik niet.
Dit allemaal door geklets! Echt dan vraag ik me wel eens af, waarom! Het is zo jammer. Ik heb best een grote familie, maar ik zie een heel klein beetje.

Dan is er natuurlijk ook nog familie waar ik altijd zo kan binnen vallen maar, omdat we het druk hebben, ouder zijn geworden, tewel ieder zijn eigen weg, te ver weg, elkaar niet meer zien.

Het blijft eeuwig zonde.
Mijn kinderen die hun ooms en tantes niet kennen.
Mijn neef en nichten die mijn kinderen en man niet kennen.
Hun kinderen die mij niet kennen.
Straks blijft er niets meer over!
Lopen we op straat zo onze familie voorbij.

Dus heb ik een plan, een plan die zus en ik al eerder hadden, maar je raadt het al, door drukte is er niets van terecht gekomen.
Nu gaan we het maar doen, want mijn kinderen hebben de tante die nu is overleden niet gekend en dat is TE bizar voor woorden.

Voetbal fun

2011-08-12T23:00:00.002+02:00

Daar bedoel ik niet mee dat Sinyo weer aan het voetballen is, neeee ik bedoel iets heel anders.

Man had het idee in zijn hoofd om met meerdere te gaan voetballen!!
Jawel!

Het idee onstond rond een uur of zeven uur in de avond en hij begon met bellen.
Als eerste zijn broer en die had er wel oren naar, daarna een nichtje en vervolgens nog 1. Hoewel niet iedereen wilde of zin had kwamen er uiteindelijk 8 personen.

We maakte 2 teams.
Helaas zaten in 1 team alle voetbalfanaten en fanatiekelingen, dus ik kan jullie vertellen dat het team waar ik in zat (Jaaaa inderdaad ik heb ook meegedaan) schromelijk heeft verloren.

Dat geeft echter niet, want we hebben gerend, gevallen, gelachen, gegilt, gezweet en ga zo maar door.

O enne ik heb nu een lichaam dat denk 'Wauw, wat doe je me aan!' en helaas, helaas was ik mijn fototoestel vergeten.

Scavenger hunt! Week 30

2011-08-11T14:15:00.002+02:00

Ik heb al een paar keer aan Scavenger Hunt meegedaan en ik moet zeggen ik blijf het leuk vinden. Zodoende dacht ik ga het nu ook van te voren even aankondigen als een soort van reminder.
De afgelopen week heb ik niet meegedaan, omdat ik geen tijd had, raar maar waar.

De regels zijn simpel:

1. Iedereen kan meedoen.
2. Je wordt aangemoedigd om per week 5 nieuwe foto's te maken.
3. Je mag eventueel 1 foto uit je archief pakken, als je even geen inspiratie hebt.
4. Elke zondag tot dindag kan je hier naar toe linken. (Ik moet nog even uitzoeken hoe, maar het komt eraan... :) )
5. Aan de slag!

De opdrachten van deze week komen van Rambling an Photos uiteindelijk is het de bedoeling dat de opdrachten vanuit jou en mij komen. (Of niet als het zo bevalt.)

1. Tegen het licht in.
2. Lijst in een lijst. (Kijk hier om te zien wat hiermee bedoeld wordt)
3. Favoriete moment van de dag.
4. Buttons (Tja...)
5. Inkt

De uitdagingen zijn bekent.. Misschien een beetje laat, maar je hebt nog een aantal dagen de tijd.

Veel plezier.

Typisch ons

2011-08-10T08:35:00.001+02:00

De auto moest gekeurd worden.
Ik dacht voor eind augustus, maar het bleek eind juli te zijn.
*Oeps*.
Vorige week hadden we een afspraak gemaakt en deze week zou het gebeuren.

Gistermiddag rond een uur of half vijf spraken we erover, omdat ik zei dat we de auto weg moesten brengen.

Man vraagt 'waarom, want de afspraak is pas donderdag 11 augustus'
Nee, zeg ik, het is morgen de 10e.
Aangezien ik de afspraak had gemaakt beweerde ik bij hoog en bij laag dat het WOENSDAG is. Ik wist het zeker, want dinsdagavond gaan we de auto wegbrengen, sleutel in de brievenbus en dan woensdagmiddag de auto weer ophalen. Zo zat het is mijn hoofd.

Nee, man wist zeker dat het donderdag is en dat we woensdagavond de auto wegbrengen.

Toch maar even gebeld naar de garage.

'Hallo, ik heb een afspraak staan voor mijn auto maar nu weet ik niet meer of het de 10e of de 11e is....'
'Mmmm even kijken' zegt de stem aan de andere kant.
Ik wacht geduldig, want ik weet zeker het is de 10e.
De man is stil en zegt 'De afspraak was vandaag..................'

(We hebben nu een nieuwe afspraak gemaakt, maar dat het is zooooo typisch ons. Daarom schrijven we bijna, BIJNA alles op anders vergeten we het.)

Fifa Fifa Fifa #fifathinkagain

2011-08-09T09:44:00.004+02:00

Aha, het gaat over de Fifa, dat mag duidelijk zijn.

Picture this:
Quatar 2022, 42 graden en het WK is vol aan de gang.
De voetballers spelen niet het spel dat ze graag willen spelen, de supporters staan als zandzakken aan de kant, Quatar heeft geen voetbalachtergrond en het Nationaal elftal is niet te vergelijken met het niveau van de WK landen en laten we de corruptie vooral niet vergeten.

Zoonlief wist me de afgelopen tijden uit te leggen dat het een hele foute beslissing is geweest van de FIFA. Vanaf het moment dat voor Quatar werd gekozen, was Sinyo in onmin met de FIFA. Hij was er niet blij mee en iedereen die begon over het WK in 2022 moest het ontgelden.
Ik vroeg ergens in het begin 'Wat is er dan mis met Quatar??' (In al mijn onschuld)
Hij wist me haarfijn uitteleggen waarom het een hele foute vergissing is van de FIFA. (Zie boven).

Ach, een knul van 15 jaar, dacht ik, die denkt aan andere dingen, FIFA weet heus wel waar ze mee bezig zijn en zal vast de juiste keus gemaakt hebben. (Ik ben en blijf natuurlijk een voetbalnoob en daarbovenop dacht ik ze weten wel wat ze doen).
Ik, als moeder, aaide hem over zijn bol, gaf hem een klopje op zijn schouder en maande hem rustig aan te doen. Wanneer ik zei dat het nog zo lang duurt voordat het 2022 is, gaf hij als antwoordt 'ja en dan?!'.
Op dit soort momenten hou ik dan maar wijselijk mijn mond, met het gevoel dat de puber overdrijft.

Totdat ik vanochtend mijn email open deed en wat schetst mijn verbazing 'Zoonlief is helemaal niet de enige die erover nadenkt'.

Iemand die ik van vroeger ken is met een vriend van hem een actie begonnen. Jawel, een actie tegen FIFA.

Afgelopen vrijdag is de site Fifathinkagain online gegaan.
De actie spreekt, denk ik, voor zich. Het is om te kijken of Fifa zich zal bedenken.
Er is een Twitter account aangemaakt en natuurlijk een Facebook pagina, dit is allemaal te vinden op de site.

Vloeken!

2011-08-08T09:51:00.002+02:00

Vloeken tegen de kinderen!!
Of ik het doe, nope
Of ik het wil doen, hell YESS!!
Ik doe het namelijk wel, in mijn hoofd.
Wat er allemaal door mijn hoofd gaat?! WOW dat is eigenlijk af en toe niet om hardop aan te horen.

Vooral op momenten dat ik al 10x (NIET gelogen) vraag of Sinyo even iets wil doen. Gezucht en gesteun en een ja komt uit die mond, maar het lichaam snapt het niet want dat blijft namelijk gewoon zitten of liggen.

Of het moment dat we tegen Nona zeggen dat nu EINDELIJK eens die borstel moet opruimen, want het ligt er elke-ochtend en waarom snappen we niet. We hebben, ja echt waar, een badkamer in dit huis waar die borstel een mooi plekje heeft, of wat te denken van haar eigen kamer....

Zeker op de momenten wanneer ze weer eens ruzie hebben, het gekibbel, geroep naar papa of mama maakt een mens af en toe horendol en het wordt allemaal erger wanneer de een de ander een dreun geeft en de een de ander dom en een k*tkind noemt.

Ja, dan wil ik graag even vloeken om te zeggen dat ZE NU EENS OP MOETEN HOUDEN, met veel gescheld er tussen door. Ik doe het niet, omdat ik eigenlijk gewoon niet vloek, hardop dan he.

In mijn hoofd zeg ik;

Maken jullie g*dverdomme een geintje.

Fucking hell, is het nu ZO moeilijk om even iets te doen.

Wat zijn jullie af en toe toch een stelletje rot kinderen!

Vervolgens glimlach ik en ga verder met waar ik mee bezig was, of kijk ze aan met een blik waarover niets te raden valt en dat ze gewoon gaan doen wat ik vraag.

Het helpt zo nu en dan om er weer tegen aan te kunnen...

Barcelona. Ik vond ze erg schattig..

2011-08-03T10:22:00.006+02:00

Overal zag je groepen kinderen lopen. De ene groep had allemaal rode shirts aan, de ander groen en weer een ander blauw. Spelen in het park, met z'n allen slingert lopen door de stad. Heerlijk!

Scavenger Hunt

2011-07-31T23:21:00.007+02:00

The past week was very busy, but I still wanted to enter this scavenger hunt. I found out I had enough photo's to enter. Hope you like them.

Then and Now

Empty street, almost

Fingertips, differant isn't it?

Floor.... I know, not really a floor..

Repeating patterns

Slapers

2011-07-30T21:30:00.001+02:00

Het is vakantie en dan gebeurd het regelmatig dat we slapers hebben.
Hartstikke leuk, maar er zijn ook momenten dat het erg druk is.

Dan gaan we maar even naar buiten en mogen ze daar hun energie kwijt raken.

Het was gezellig en daarna?
Douchen, thee en naar bed!!

Moet ik mee...

2011-07-26T11:15:00.001+02:00

Sinyo heeft geen zin om te gaan.

Maar hij moet mee.

We gaan naar Blijdorp.

Het is een cadeau van onze stroomleverancier en wij dachten dat is leuk.

Nona vind het nog wel een beetje leuk, maar Sinyo niet meer.

Hij vraagt steeds of hij echt mee moet, of we met z'n 4en gaan, of hij niet thuis kan blijven en iemand anders mee...

Nope, zeiden Man en ik in koor, nu ga je nog mee.

Hij heeft zich er bij neer gelegd.

Vanmiddag na 3 uur gaan we, we kunnen tot 22:00 blijven (zien jullie zijn gezicht voor je toen hij dat hoorde.....).

Volgend jaar heeft hij vast andere dingen te doen en nu kan (euh ok moet) hij gewoon nog even mee.

Fijne dag!

Het buine kleurtje

2011-07-22T08:52:00.000+02:00

We zijn eruit 2 weken vakantie is toch wel een beetje kort.... Volgend jaar gaan of althans willen we 3 weken op vakantie. Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen.

Dit jaar gingen we voor het eerst naar Spanje met z'n allen en dan ook nog eens Costa Brava. Een land en streek waarvan we eerst zoiets hadden 'Pfff het is zo'n standaard vakantie gebied, we zien daar alleen maar Nederlanders, het is er vast niet zo leuk en ga zo maar door.'

Nou we snappen nu waarom zoveel mensen daar naartoe gaan en zelfs emigreren. De foto's zeggen genoeg.
De zee is heerlijk, de kinderen kwamen er overigens weer achter dat de zee echt zout is... Door de rotsformaties kan je aarig ver de zee in en daardoor kan heerlijk gesnorkeld worden. Een aktiviteit die je bijna iedereen ziet doen. Voor man is het ook ideaal, want hij is niet iemand die echt stil kan zitten op het strand.

Voor de rest hebben daar heerlijk gewandeld, zowel in de natuur als in de shopjes (er was uitverkoop..). We zijn naar Barcelona geweest, een keer met de trein en de tweede keer hebben we de auto gepakt. De auto in de parkeergarage is even duur of goedkoper dan met de trein. De Ramblas hebben we bewandeld zoals touristen betaamd, we zijn de zijstraten ingedoken, een kerk die we tegen kwamen in gegaan, Starbucks om even af te koelen, we hebben gezocht naar het schip van Columbus maar hebben het niet gevonden alleen een heel groot shoppingcentre en nog veel meer. We hebben getoerd in het gebied van de camping, ach het was gewoon heerlijk.
Zon, zee, strand, snorkelen, shoppen, cultuur snuiven, wandelen, toeren!

Binnen 3 dagen waren we allemaal poepiebruin, aangezien het 30-35 graden was.

Na een tijd zit het er op en toen moesten we weer terug... Helaas! Ik zou ons huis willen oppakken en in de Costa Brava willen neer kwakken. Wat een heerlijk gebied is het daar, maar euh dan willen we wel aan de zee...

Op de terugweg, we namen de tolwegen want dat gaat toch een stuk sneller, begon het al te regenen. Ik kan jullie vertellen dat de Franse snelwegen, ondanks dat je er voor moet betalen, niet, ik herhaal NIET goed zijn als het regent. Het water bleef liggen, de spetters vlogen in het rond, het was af en toe of ik blind reed. Want jawel, dat was net het moment dat we geswitched hadden. Het is in Nederland al niet mijn favoriet om in het donker, bij weinig licht en regen te rijden, laat staan in Frankrijk! Veel Fransen reden met mistlamp aan en ik kan jullie vertellen dat dat geen overbodige luxe is.
Overigens Parijs, Lichtstad..?? Niet op de snelweg, gelukkig heeft Miepje goed de weg verteld, anders waren we vast en zeker een stuk later thuis. Mmmm we hadden natuurlijk rechtsaf kunnen gaan en met heel veel omwegen kunnen eindigen in Italie ofzo.... *Oke, wakker worden!!*

Het was weer een beleving en we kunnen weer een stad afstrepen van ons lijstje. Dat bruine kleurtje is er nog steeds, maar ik vraag me af hoe lang....

Vakantie 2011

2011-07-20T11:09:00.000+02:00

Naar huis :) :(

Woordeloze Woensdag.

We zijn even met vakantie

2011-07-01T23:00:00.000+02:00

Tot over 2 weken ofzo..

Nostalgie, nu gebeurt het niet meer....

2011-06-29T07:00:00.004+02:00

Woordeloze woensdag

Scavenger Hunt

2011-06-27T20:11:00.000+02:00

Ik had het al een tijdje gezien op verschillende Amerikaanse blogs (where else) en het lijkt me wel leuk om het hier ook te doen. Vrijvertaald betekent het 'Speurtocht', dat is het ook eigenlijk. Een speurtocht, maar dan met foto's.

De regels zijn gelukkig heel erg makkelijk:
Iedereen kan meedoen.
De uitdaging is 5 nieuwe foto's in een week te maken.
Wanneer je niet een goede foto krijgt kan\ mag je 1 foto uit je archieven halen.
Link hier elke zondag naar toe.

Veel plezier!

Week 26 Scavenger Hunt zondag:
Deuren\ Ramen
Wimpers
Verf
Bladeren
Een portret zonder gezicht

*****************************************************************************************
So, this is the first time I entered Scavenger Hunt, I hope you like it!
Wimpers\ eye lashes

Geverfd\ Something I painted.

Bladeren\ leafs

Deuren\ ramen ~ Windows\ Doors

Portret zonder gezicht\ Portret without a face

en toen was daar......

2011-06-27T10:13:00.029+02:00

Gistermiddag waren we druk bezig met huis opruimen, schoonmaken en al dat huishoudelijk gedoe. Ons huis was namelijk nog erger dan Jan Steen doordat we het zo druk hadden gehad de afgelopen week.
Aangezien de vakantie steeds dichterbij komt en we natuurlijk gewoon in een net huis willen zitten, was het tijd.
Tijd op in het huis te steken.

Iedereen is druk bezig, ik beneden, Sinyo in zijn kamer, Nona in haar kamer en Man is op zolder bezig.
Opeens hoor ik hem roepen 'DharSon kom is naar zolder!'
'Sinyo jij ook'
'Nona kom ook'

'Wat is er, wat is er' vragen we alle 3.
'Kom nou maar' antwoordt hij terug.

Sinyo loopt naar boven en vraagt ondertussen 'is er een muis op zolder' .
Ik 'Ik hoop het niet, want daar slapen we' 'Wat is er nouoouou'
Man 'Kom nou maar snel!!'

Nona 'Is er een grote spin' en blijft vertwijfelend bij de trap staan.
(Nee hoor, verder zijn wij geen doemdenkers)

Sinyo en ik zijn al op zolder en Man zegt 'Kijk maar rond'
We kijken en zien niets en ja ik heb mijn lenzen in en Sinyo zijn bril op z'n neus.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik wel een beetje angstig was, want ik zag in mijn hoofd al een muis angstig in een hoekje zitten of nog erger een grote vogelspin op mijn hoofd jumpen.

Sinyo en ik kijken van links naar rechts en dan zien we wat man wilde laten zien..

Waar het beestje vandaan komt weten we niet. Hij of zij is wel tam, want loopt vrolijk op je rug, arm of hand.

Nona hoorde dat het om een parkiet ging en durfde toen ook naar boven. Aangezien ze ineens zo ongeduldig was ging het even mis en lag ze weer bijna beneden aan de trap...

We zijn dus naarstig op zoek naar een kooi voor het beestje.

Foto parade van eten!

2011-06-23T21:25:00.002+02:00

Ik had op de camera nog wat foto's staan, gister ook nog wat foto's gemaakt en toen kwam ik het hele stel tegen.

Voor het recept zoet\ zure komkommer wilde ik nog altijd een foto toevoegen, maar het kwam er maar niet van. Nu is het dan eindelijk gebeurd.

Dit is het geworden, ik vind persoonlijk dat die best goed is geworden.

Vervolgens had ik nog een foto staan van Kip in masala met spinazie. Helaas geen recept, maar alleen een foto.

Deze van de bami is helemaal mislukt, ik weet niet waar ik op gefocust heb, maar het is niet goed gegaan, beetje wazig, toch heeft deze op de een of andere manier wel iets.

Deze vind ik heel erg liefjes, het is Bika Ambon, een heerlijke zoete snack die ik alleen maar koop. Het schijnt heel moeilijk te maken te zijn, dus ik waag me er niet aan.
Het schoteltje heb ik een keer bij de Kringloop gekocht voor een duppie.

Deze vind ik zo mooi, dat die een plekje in mijn header heeft gekregen.

Moederschap

2011-06-22T10:05:00.002+02:00

Er wordt veel over geschreven, veel over gesproken en er zijn veel discussies over. Het onderwerp zal altijd besproken worden en een punt komt er niet achter.

Het is mooi om moeder te zijn, maar laten we heel eerlijk zijn af en toe is het helemaal niet mooi maar gewoon verschrikkelijk. Dat zijn achter-het-behang-plakken-momenten.

Hier mijn bevindingen;

Moederschap is al je geld opmaken aan je kinderen.

Moederschap is het woord ‘waarom’ 100x per dag horen en vaak heb je niet eens een antwoordt klaar.

Moederschap is midden in de nacht wakker worden voor een glas water, een knuffel die weg is of gewoon om een knuffel te geven.

Moederschap is elke dag lunch klaarmaken en dan te hore krijgen dat ze het gezonde goed jarenlang hebben geruild met andere kinderen.

Moederschap is zoveel poep afvegen dat je het nooit meer wil zien, maar het met liefde nog een keer doet.

Moederschap is niet meer rustig naar de wc gaan of douchen, totdat ze zelf door hebben dat privacy wel heel lekker is.

Moederschap is broer en zus die ruzie maken over de kleinste dingen. Wie is het eerst bij de auto, wie mag voorin, wie is begonnen, van wie houdt je het meest, ik ben toch liever, zij deed het.., hij deed het…., op dat moment vindt je eigenlijk geen van allen lief.

Moederschap is herhalen, herhalen, herhalen, herhalen.

Moederschap maakt je auto zo vies dat je het niet eens aan je man durft te laten zien.

Moederschap is van cup-B naar cup-A gaan.

Moederschap is meezingen met liedjes die je eigenlijk helemaal niet leuk vind.

Moederschap is weten of ze koorts hebben door alleen maar hun voorhoofd aan te raken.

Moederschap is eindelijk je moeder waarderen.

Moederschap is niet ‘Ik zei het toch..’willen zeggen, terwijl je het eigenlijk wel wil.

Moederschap is als ze heel irritant zijn, het toch wel even zeggen.

Moederschap is eten klaar maken, om het eerst in je gezicht gespuugd te krijgen, later in haar hand, dan komt het met woorden eruit 'Vind het niet lekker'.

Moederschap is erachter komen hoe leuk het was toen ze nog niet konden praten.

Moederschap is in het begin zo overweldigend en je bent zo nodig, totdat je op een dag wakker wordt en ze je niet meer nodig hebben.

Moederschap is leren consequent te zijn.

Moederschap is erachter komen hoe leuk het is als ze praten.
Moederschap is met verschillende karakters om kunnen gaan.

Moederschap is ook niet met verschillende karakters om kunnen gaan en hopen dat alles wel overwaait.

Moederschap is niet rustig kunnen slapen als niet iedereen thuis is.

Moederschap is precies weten wie de trap af dendert.

Moederschap is gesprekken voeren waarvan je nooit gedacht had het te doen.

Moederschap is op het moment dat je helemaal gek van ze wordt, ze iets doen waardoor je stiekem moet lachten en erachter komt dat ze eigenlijk helemaal niet zo erg zijn, maar je eigenlijk nog serieus moet zijn, want ze maken je immers helemaal gek, je wilt wat aardigs zeggen en op dat moment geeft de een de ander een schop, een duw of maakt een sneer. Je zucht en wilt het liefst wegkruipen in die ene seconde.

Moederschap is ’s avonds even in hun kamer kijken, de troep negeren en naar die hoofdjes kijken die boven het dekbed uitkomen en diep zuchten om er achter te komen dat echt heel lief zijn als ze slapen.

Het gaat iets beter met paps

2011-06-20T09:22:00.002+02:00

Vanaf de laatste keer dat mijn vader in het ziekenhuis heeft gelegen gaat het een stuk beter.
Dat is te merken aan zijn lopen, hij kan nu nl. zelf de galerij aflopen en hoeft niet meer in een rolstoel.

Hij kan 2 zinnen achter elkaar zeggen, zonder helemaal uitgeput te zijn of te hoesten.
Hij wil ook vaker naar buiten en gister zijn ze daarom even weggeweest.

Er was ergens een Indische dansmiddag en daar zijn ze naar toe gegaan.
Ik heb ze rond een uur of 1 daar afgezet, was toch nog 40 minuten rijden.

O en ik had weer ruzie met het navigatieding. (What else is new)
Op een gegeven moment bleef ze maar zeggen ga rechts af, ga rechts af, ga rechts af. JA!! 3, DRIE keer achter elkaar, om hyper van te worden.
Ik ga rechts af, zegt ze 'herberekenen', duh...

Maar goed, ik had mijn ouders daar afgezet en er waren genoeg bekenden. Aangezien er eten was (en ik helaas geen foto's heb) ben ik even blijven hangen. Ik heb 4 stuk Bika Ambon gekocht, boemboe voor rendang, pangsiet met chinese sambel gegeten, lumper.... mmmm heerlijk.
Dat is altijd het voordeel van dit soort dansdingen, er is altijd eten, heerlijk eten.
Na een uurtje ben ik weggegaan en heb ze tegen negen opgehaald.

Ze hebben heerlijk gekletst, mijn moeder heeft nog gedanst en mijn vader heeft zich geen moment verveeld.

Heerlijk toch!
Geen vaderdag verhaal van man, maar van mijn eigen vader.

Fijn die telefoon....

2011-06-16T09:29:00.001+02:00

Ik zit op mijn werk.
De telefoon gaat.
Ik zeg: 'Hallo'
Nona zegt: 'Hoi, mam'.
'Hoi' zeg ik weer 'wat is er?'

Aan de andere kant is het stil, maar ze is er wel..
'Hallo??'
'Ja' zegt Nona 'Ik ben er nog'
'Wat is er' mijn geduld begint ondertussen op te spelen..

Zegt ze; 'Ik moet even naar zolder lopen en wil je aan de lijn hebben'.

Ik zit op mijn werk
De telefoon gaat.
Ik neem op en zeg 'Hallo'.
Sinyo 'Hoi, mam'.
'Mag ik een cup a soup maken?'

Goed, ik weet dat ik mijn mobiele telefoon had genomen om bereikbaar te zijn voor de kinderen, maar niet voor dit soort dingen. *Zucht*

Nona: 'Hoe werkt dit??????'

2011-06-15T08:52:00.000+02:00

Woordeloze woensdag MamaBlogs

Een high gevoel

2011-06-14T09:29:00.002+02:00

Een druk weekend en een introductie duik hebben daarvoor gezorgd.
Een high gevoel!!

Zaterdag hadden we de duik, maar het drukke weekend begon op vrijdagavond al.
Een bruiloft in de buurt van A'dam was het startsein van een druk weekend.
Ons navigatiesysteem had volgens mij ook wat op.

We hadden dat ding aangezet en waren vrolijk op weg, althans vrolijk. De regen kwam met bakken uit de hemel en af en toe was het zo erg dat we niets zag, ondanks dat de ruitenwissers als een gek heen en weer aan het zwaaien waren.
Goed we zijn aan het rijden, kijken links en rechts en snappen er niets van waar ze ons naar toe brengt.
Dan zegt ze ineens: "Neem het pontje".
Pontje, wtf!!
Pontje!!
Aha, we zagen waar we waren.
Een oversteekplaats waar een pontje bij hoort.
We willen geen pontje, we zagen geen pontje, maar zij wilden dat we maar naar het pontje gingen!!
We zijn door gereden en een half uur later dan de planning kwamen we ein-de-lijk aan.

De bruiloft was leuk, gezellig en gelukkig draaide ze leuke muziek dus de heupen konden ook weer aan de slag!
Niet te laat naar huis, want zaterdagmiddag hadden we een introductieduik.
We kwamen natuurlijk net op het nippertje binnen rollen, want we waren allemaal nog een beetje moe van de vorige avond.
De instructeur wist ons te vertellen dat je na het duiken nog een soort van high gevoel kan krijgen. Niet iedereen heeft het, maar sommige mensen wel.

Ik kan jullie vertellen.
Ik was 1 van die mensen.
In de avond hadden we wederom een bruiloft en ik had de hele tijd een high gevoel of voelde me licht in mijn hoofd.
Wanneer ik op stond dacht ik 'O jee, dit moet ik voorzichtig doen' of ik stond te giebelen en wist niet echt waarom.
Het ergste was dat ik nog moest terug rijden...
Gelukkig kende ik de weg en ik kan jullie vertellen dat dat een heel stuk scheelt.

De zondagochtend hebben we maar overgeslagen om daarna naar een verjaardag te gaan.
Gister? Was een rustige dag met ook nog wat opruim en schoonmaak momenten erin.

Wat waren we allemaal blij met het extra dagje.
Dat high gevoel is nu wel allang weg, maar wat was dat raar zeg.

PS: Het bloedprikken ging gelukkig goed. Ze is niet weggelopen (wilde ze ook een x doen), ze was niet echt bang en het ging in 1x goed.
Gelukkig maar.

Bloedprikken

2011-06-09T21:02:00.001+02:00

De afgelopen weken waren de kids hier best sneutjes te noemen.
Nona hoest al een tijd (sinds begin mei) en Sinyo heeft er ook last van.
Het zijn allebei andere hoestjes en het duurde nu wel heel erg lang. Ik was al met Nona een keer naar de dokter geweest, maar de pillen hadden niet geholpen.
Dus dokter gebeld.

Aangezien ik ook last had van iets (zomaar ineens een exceem plek op mijn wang!) had ik voor mezelf ook maar een afspraak gemaakt.

Goed wij vanochtend daar naar toe, Sinyo krijgt pillen, ik een creme en Nona moet bloedprikken.
Bloedprikken!
Wanneer iemand in de stress gaat van prikken dan is het ..... juist! Nona!

Toen ze 4 of 5 jaar was had ze nl. een snee in haar kin gekregen, omdat ze niet had geluisterd naar haar ouders. Laten we het daar maar op houden.
Enfin, die snee was best diep en dat werd dus een ritje naar het ziekenhuis. O, laat ik ook nog erbij vertellen dat dit op vakantie was, in Belgie en we dus niet wisten waar alles was. Het werd een gezoek, maar eindelijk kwamen we daar aan.

Maar goed die snee.
Er moest een verdoving gegeven worden...
In die snee...
Toen ik het hoorde ging ik bijna door mijn benen, aangezien er een wachtkamer was ben ik daar met Sinyo gaan zitten.
Ik had dus niets gehoord en zei tegen man 'Goh ze heeft helemaal niet gehuild..'.
Die blik, ik kan het niet na vertellen, maar het kwam er op neer dat het niet, ik herhaal NIET klopte.
Ze had de hele EHBO bij elkaar geschreeuwd en een stuk of wat verpleegsters waren komen kijken of het allemaal wel goed ging met dat meisje.
(Ik dacht nog 'Wat een goed geluiddichte wachtkamer'.)

Na dit euvel, heeft ze een hekel aan prikken.
Haar hechtingen eruit halen heeft 3 kwartier geduurd, omdat niemand eraan mocht zitten...

Toen ze 6 of 7 was moest ze ook bloedprikken.
We aangekaart bij de dokter dat ze het heel eng vond.
Hij had er wel wat voor!
Een wonderpleister!!
Die doe je zoveel uur voordat je geprikt wordt op de plek en dan verdoofd het een beetje, wist hij me te vertellen.
Prima!
Meegegeven dat spul!
Wij opgedaan op die dag dat ze moest bloedprikken.
Hielp het?
Nee!
We hebben haar rustig uitgelegd wat er zou gebeuren, dat het geen pijn zou doen en ga zo maar door.
Hielp het?
Nee!
Ze maakte zich heel erg druk om wat komen ging.

De bloedprikdame vroeg of we anders een andere afspraak wilde maken. Om een week later terug te komen.
'Nee' zeiden wij, dan maakt ze zich nog steeds duk.
Dus wij de kamer in wat het bloed werd afgenomen.
Zij zat in de stoel en keek me zo verdrietig aan....
Ik zei tegen haar; 'Kijk mij maar aan, dan hoef je niet te zien wat er gebeurd'.
Ok mama.
De bloedprikdame kwam met het bakje waar ook de prikken in lagen.
Daar begon ze.
Ze huilde.
Ze smeekte of ze niet weg mocht.
Het moest echter gebeuren.
We hadden geen keus en zette ons allemaal schrap!

Ik heb haar arm vast gehouden, Man haar benen, bloedprikdame 1 pakte haar arm goed vast, bloedprikdame 2 achter bij haar rug, bloekprikdame 3 ging prikken.
Erg he dat we dat deden.
Het kon echter niet anders.
Ik voelde me heel, heel erg klote en voor mij hoefde het ook niet meer.

Op een gegeven moment snikte ze: 'Mama, het gaat zo'n pijn doen!'.
Ik wilde wat zeggen en doen zei bloedprikdame 3 'KLAAR!!'.
Ze keek verwonderd naar haar arm en zei 'Is het al gebeurd?'
'Ja' zei bloedprikdame 3 en plakte een leuke pleister op haar arm.

Daarna kon ze gelukkig weer lachen en liep vrolijk de kamer uit.

Morgen moet er weer bloedgeprikt worden en ze maakt zich nu al een beetje druk.
Niet zoveel al een aantal jaar geleden, maar toch gaat het door haar hoofd.
En ik?
Ik vind het zo sneu voor haar.
Mijn arme moppie en bloedprikken.
Nee, dat is geen combinatie.

Sinyo in the picture!

2011-06-08T06:00:00.018+02:00

Ik weet niet wat het is met jongens, maar ze willen liever niet op de foto...
Op een gegeven moment wilde ik er een paar!!!! Ik heb zoveel van Nona (ik weet ook niet wat het is met meisjes..... :) )
Dus ben ik allerlei foto's gaan maken toen hij aan het lezen was... en verrek hij kon ook nog lachen!

Was dat nou zo moeilijk....

De moederwekker

2011-06-07T18:30:00.005+02:00

Ik ben iemand die altijd goed heeft kunnen slapen.
Met goed bedoel ik ook echt goed.
Toen ik nog thuis woonde hoorde ik de wekker NOOIT. Dat ding ging af en mijn zus kwam altijd naar boven gestampt of schreeuwde beneden aan de trap (ik sliep op zolder) 'DAT DE WEKKER AFGAAT'. Jullie snappen ik ben een goede slaper, altijd.

Althans totdat HET gebeurde.

Ja HET.

Met HET bedoel ik de zwangerschap.

Slapen lukte niet meer goed. Om in slaap te komen ging ik schaapjes tellen of staarde wezeloos naar het plafond. Een fenomeen wat ik absoluut niet kende, hoe raar is dat. De moederwekker is samen met het vruchtje gecreeerd.

Dan is de zwangerschap voorbij en is de frummel geboren. Ik kreeg het slapen weer onder de knie maar heel anders. Elk geluid dat de frummel maakte hoorde ik, mijn oren was gespitst en mijn blik op de frummel. Ja, ook midden in de nacht. Ik werd dan niet slaperig wakker, nee BAM in 1x klaarwakker. Aha, de moederwekker is ook geboren.

Ze worden iets ouder. Het slapen gaat weer helemaal goed, het wakker worden is ondertussen ook geen probleem want kinderen worden (helaas) vroeg wakker. Sinyo kwam altijd stilletjes naast me en vroeg of hij naast me mocht spelen. 'Is goed' zei ik 'maar zachtjes'. Dat deed hij, hij speelde al fluisterend oorlogje, met de boem en de knal erbij. Ik kan jullie vertellen dat het niet uitmaakt of hij oorlogje hard of zacht speelt, je wordt zowiezo wakker. Volgens mij weer die moederwekker die ook automatische aan gaat als ze ziek zijn. Ik werd wakker bij een kuchje en een een niesje.

Daarna gaat het snel en volgt de moederwekker de perikelen van de kinderen op. Het gaat uit zodra de kinderen slapen, het gaat af als de kinderen wakker zijn.

De kinderen zijn nu nog groter en nu gaat die moederwekker helemaal niet meer af. Heel af en toe gaat die af, het hoeft namelijk niet meer zo, ze kunnen veel zelf.

Ik kan weer slapen net als vroeger, met als enige verschil dat nu Sinyo beneden aan de trap staat te schreeuwen dat de wekker gaat. Jawel, want die moederwekker.... die heeft vrij!

Tag ~ Show your printscreen

2011-06-07T13:14:00.003+02:00

Ik heb deze tag gekregen van Lanita.

Wat moet je doen?
1. Je plaatst een printscreen van je bureaublad, ofwel het scherm waar je achtergrond en programma’s etc staan
2. Je geeft een korte toelichting bij je achtergrond en de programma’s
3. Je tagged een aantal mensen

Mijn achtergrond heeft geen foto van mijn kinderen of wat maar ook. Het is gewoon een standaard achtergrond die je krijgt wanneer je Windows installeert. Waarom ik dit heb gehouden? Nou, omdat ik de afgelopen maanden zo vaak heb moeten herinstalleren dat het me eigenlijk niet meer interesseert wat op de achtergrond staat, als het allemaal maar werkt.

Wat heb ik erop staan, of nou ja niet alleen ik, want Sinyo gooit er ook vanalles op.
WinxFree DVD to AVI ripper - Op een blauwe maandag gebruikt, omdat ik dolgraag een film wilde zien, maar het was dvd formaat en ik moest AVI hebben..
Server.properties - Geen idee wat dat is.
Server - Ook geen idee
Realplayer - Stond er ineens op, maar ga het verwijderen
Free Offers - Niemand die het weet
PMS - Klinkt als, maar zorgt ervoor dat ik films kan streamen van de pc naar de XBOX360.
NZBbuddy - Tja kan eigenlijk ook weg
FTDv3 - Kan ook weg, want werk niet meer
SpotNet - Voor downloaden van films en alles nog meer
HogePRBacklinks - PDF boek
Calibre E-Book management - Al mijn Ebooks staan erin. Wanneer het geen EPub is dan kan je het ook hiermee converteren naar EPub.
World - Geen idee wat het is
Adobe - De map
VLC Media Speler - Voor films kijken
Samsung Kies - Verplicht stukje software omdat anders mijn tel. niet wordt gezien.
Lightroom 3 - Voor foto's
Digital Photo Professional - Ook voor foto's, speciaal van Canon
TVersity - Voor films streamen naar de XBOX360
AVG 2011 - Virus scanner
Prullenbak - Spreekt voor zich
Computer - Spreekt voor zich
QuickTime Player - Afspelen films
ITunes - Voor de Ipod
Grabit - Voor downloaden
Safari - Andere internet browser
Aangifte inkomsten belasting - Spreekt voor zich
Google Chrome - Andere internet browser

en er staat nog meer op.
Tjongejonge best rommelig he, het meeste kan weg.
Later maar even doen.

Nu komt het dat ik andere moet taggen een gegeven wat ik altijd moeilijk vind. Ik doe het nu dus maar zo, wanneer je het leuk vind: Grijp je kans en doe dit ook.
Geef in een comment aan of je het leuk vind om het te doen en ik plaats je blognaam of jouw naam hier! Doen hoor!

De stekker mag er weer in...

2011-06-06T08:22:00.003+02:00

Ze waren niet blij, die kids van ons, maar ze hebben het toch goed volgehouden.
Af en toe pakte ze stiekem hun Ipod of was de pc ineens aan.... Niemand wist natuurlijk hoe die aan ging, dus we hebben waarschijnlijk een spook in huis.
Ik heb zelf ook niet achter de pc gezeten, nee ook niet via mijn telefoon. Het was voor iedereen de stekker eruit.

Donderdag was het lekker weer. We wilden er graag van genieten, maar zo'n extra vrije dag was ook lekker om de schuur eens onder handen te nemen. Dus Man richte zijn aandacht daarop en ik op binnen.

In de middag ging Sinyo voetballen voor de deur en Nona met vriendin de hort op.

Vrijdag was het heerlijk weer, naar een 'strandje' in de buurt gegaan met zwager en nichtjes.

Later naar huis mijn ouders opgehaald en paps werd door Man onder handen genomen.

Zaterdag had zoon weer een voetbaltoernooi, maar het duurde gelukkig niet zo lang. Daarna even luieren, neefje opgehaald en lekker buiten eten..

Daarna de kids bij de kermis afgezet.

Gister mocht de XBOX aan en gingen ze even Band Hero spelen (dat verklaart misschien het feit dat de ogen zo gericht naar voren staren...)

De stekker eruit!

2011-06-02T07:00:00.007+02:00

Het is weer zover.
ZE hebben vakantie.
Nou ja vakantie, ze hebben 4 dagen vrij!
Hiep, hiep, hoera!
Nou ja hoera..?!?!

Hoe ouder ze worden, hoe moeilijker het is om ze tevreden te stellen.
Tenminste, ze willen het liefst uitslapen, voor de buis hangen, XBOXEN, op de pc, euh gewoon hangen en dan hebben we ook nog hangen met de Ipod.
Blehhh!
O, vergeet ik gewoon dat Nona ook buiten hangt, met haar vriendinnetjes...

DharSon: Zullen we naar het zwembad gaan? (Het wordt nl. mooi weer).
N & S: Nee, geen zin.
DharSon: We kunnen ook naar het strand.
N & S: Nee, teveel zand. (Echt??? Ok toegegeven Sinyo vindt zand op het badlaken helemaal niets).
DharSon: Gaan jullie nog naar de kermis?
N & S: Nee, wat iedereen zegt dat het niet leuk is.
DharSon: Gaan jullie uberhaubt even naar buiten ofzo?
N & S: Hoezo dan..

Zien jullie mijn rollende ogen al voor me.

Dus ik heb wat bedacht............
Zeg en denk ik heel voorzichtig.

Dat de stekker eruit gaat de aankomende dagen.
De stekker uit de tv, pc, ipod, xbox, wii en al die andere dingen.

Back to basics.

Ik moet dit natuurlijk voorzichtig aan ze vertellen en er voor zorgen dat er geen chagerijnige kinderen ontstaan of dat we niet in een ellenlange discussie verzeilen.

Daarom heb ik bedacht dat ze per dag even op de pc mogen (half uur ofzo) of op hun ipod mogen. Dus niet en\ en. Ik moet natuurlijk wel een beetje flexibel zijn.

Aangezien het met kinderen altijd 'Monkey see, monkey do' is.... Gelden deze regels ook voor mij! Dat wordt toch moeilijk, maar voor mij iets minder, de verslaving heeft bij mij nog niet echt doorgezet.

Natuurlijk gaan we vast wel een keer tv kijken, maar dan gericht en niet hangen en zappen. Het wordt dan een film die we nog niet hebben gezien.

Wat denken jullie?
Zullen ze het leuk vinden?
Ik denk het wel??
Hahahaha NOT!!
Maar ach dan weten ze weer hoe het is wanneer ze die dingen 2 weken moeten missen in Spanje.

Nieuwe lens kwam binnen uitproberen geblazen.

2011-06-01T23:07:00.001+02:00

Schrik niet van het aantal foto's

en............. dan is het nog niet eens alles......

Eten

2011-06-01T06:00:00.004+02:00

De MamaBlogs

Voetbal toernooi ~ Ooo how fun!

2011-05-30T10:21:00.001+02:00

Afgelopen weekend was het weer zover.
Sinyo had een voetbaltoernooi.
Heel leuk, voor hem, voor moeders of vaders is het allemaal toch wat minder.
Vind ik dan.. Als moeder zijnde..

Ten eerste moet de wekker gezet worden op zaterdag (iets waar ik eigenlijk gewoon weg een hekel aan heb). Daarbovenop komt nog dat het ding om 07:45 afgaat, ik niets hoor (want zo ben ik) en dus ineens wakker schrik om 08:00. Niet omdat de wekker gaat, welnee dat komt omdat kind sjaggie naar boven schreeuwt omdat de wekker afgaat.

Ten tweede sta ik zoon op te jutten dat-we-nu-echt-weg-moeten. Hij is bijna klaar... uhuh!

Ten derde, heb je je rot gehaast om op tijd op de afgesproken plek te staan. Staan we nog 15 minuten te wacht op andere mensen.

Ten vierde, is het toch een kleine 3 kwartier rijden, dus tussendoor naar huis voel ik niet zo veel voor.

Ten vijfde, daar aangekomen vliegt zoon met de rest naar de kleedkamer om om te kleden, warm te lopen en te strekken en rekken. Moeders en vaders druppelen de kantine in, bestellen een kop koffie en keuvelen even wat. Dan loopt het gesprek dood en zit iedereen een beetje om zich heen te kijken..

Ten zesde, speelt zoon om 11:00 een wedstrijd van 35 minuten. Natuurlijk juichen we hen toe met z'n allen, om daarna ander half uur in de kantine duimen te gaan draaien. Jawel, de volgende wedstrijd begin pas om 13:00... Natuurlijk is het prettig dat de kantine een heerlijke bank en tijdschriften heeft, maar het maakt het allemaal nog niet echt goed.

Ten zevende, vliegt zoon na de wedstrijd meteen weer met teamgenoten overal naar toe.

Ten achtste, is de laatste wedstrijd (in totaal van 3!! DRIE) om 15:05 afgelopen. Heb ik al de nodige koffie, thee en frisdrank op, een patatje hier een snoepje daar. Keuvelgesprek hier, keuvelgesprek daar. Gejuich en schreeuwen kwam natuurlijk ook tussendoor aan te pas.

Ten negende, ze staan derde in een ploeg met 4 teams. (Aangezien ze tegen veel hogere klasse hebben gespeeld is het nog goed ook). Het einde van het toernooi komt eraan en bijna niemand (ook zoon) wil blijven tot het einde. Ze zijn moe.

Ten tiende, zodra we thuis zijn plant ik mezelf op de bank, ik heb het koud en ben moe. Maar van wat eigenlijk, want wat heb ik gedaan? Gehangen, gepraat, geschreeuwt, gegeten, gedronken en that's it.

Heb ik zoon veel gezien de hele dag? Nee.

Begrijp me niet verkeerd, ik zou het zo weer doen.
Wat zeg ik, aanstaande zaterdag sta ik weer aan de kant bij een toernooi, maar dan dichter bij huis.

Namen voor de kids, een crime

2011-05-26T10:50:00.002+02:00

Namen voor de kinderen kies je voor het hele leven van het kind. Geen makkelijke opgave, vonden wij.

16 jaar was ik, toen ik een jongensnaam hoorde en ik wist meteen zo ga ik later mijn zoon (mocht ik die krijgen) noemen.
27 was ik toen ik voor de eerste keer zwanger was.
Die ene naam was al die jaren blijven hangen en het was dan ook de eerste naam die ik opperde aan Man.
Nope, zei hij, hij vond het geen leuke naam, wat zeg ik, hij vond het 3x helemaal niets.
Ik was helemaal verbaasd.

Niet leuk???? Hoe kan dat nou, het was (en is) een hartstikke mooie, stoere naam.
Tja, toen moesten we verder zoeken.
In elk tijdschrift werd gekeken naar een naam, bij de aftiteling van een film bleven we kijken naar de namen die over het beeld rolde, echt overal werd gekeken maar we vonden geen enkele naam leuk.

Ondertussen bleef ik natuurlijk die ene naam zeggen in de hoop dat Man het uiteindelijk toch wel leuk zou vinden. Laten we eerlijk zijn, als je het wat vaker hoort (niet elk uur van elke dag ander ga je je er alleen maar aan irriteren) zo nu en dan, zo subtiel mogelijk dan bestaat de kans dat het toch leuk wordt.

De tijd ging voorbij en nog steeds wisten we geen naam.
'Ha' Man zei op een gegeven moment, het is toch een leuke naam.
Joepie!! we hebben een jongensnaam.

Maar nu een meisjesnaam.
Daar waren we nog lang niet uit.
Wilden we een aparte, een klassieke, een hippe?

Kan je onze opluchting voorstellen toen bleek dat we een jongen kregen.
Overigens kreeg hij op de dag van zijn geboorte zijn tweede naam..

Tja, een jaar later begon het gedonder opnieuw.
Ik was zwanger en nu moesten we natuurlijk wederom een naam vinden.
Ook toen werden alle registers opengetrokken en stonden we weer bij alle films stil om te kijken naar de namen die voorbij rolde.
Nee, we zagen niets leuks.

Uiteindelijk hadden we een meisjesnaam, gelukkig maar.
Maar ja, we hadden toen geen jongensnaam.
Echt niets kwam in de buurt van wat we ook maar een beetje leuk vonden.
Toen ik aan het bevallen was, dacht ik alleen maar aan het feit dat we geen jongensnaam hadden.
Kan je onze opluchting voorstellen toen bleek dat we een meisje kregen.

Ik vond het best moeilijk namen kiezen voor de kinderen. Ze moeten er toch

hun hele leven mee doen.

Hoe was dat bij jullie?

Facelift

2011-05-26T08:51:00.003+02:00

Ik heb het dan niet over een face lift bij de dokter voor een neuscorrectie, borsten die vergroot moeten worden of spul wat bij mijn billen wordt toegevoegd.

Nope, ik heb het dan over dit blogje.
Ik was al een tijdje aan het kijken naar een andere 'gezicht', omdat ik vorige toch iets te rommelig vond.
Dus wat ga je dan doen? Opruimen, wijzigen maken, maar het was nog net niet wat ik wilde.

Dus ik ben gaan zoeken. Echter zijn de templates die tegenwoordig te vinden zijn, vaak zo geavanceerd met een slider hier en toestanden daar, terwijl ik toch wel een wat simpeler template wil hebben.
Eindelijk na lang zoeken heb ik het dan gevonden bij Nymfont .
Ik heb nog wat wijzigingen hier en wat wijzigingen daar gemaakt en moet nog wat veranderen, maar op het moment ben ik wel even tevreden.

Ik denk dat ik hier wel een tijdje tevreden mee ben.

Gezien ergens op een muur

2011-05-25T07:00:00.005+02:00

2012 - Geloof jij het? - Het einde van de wereld?

2011-05-24T08:00:00.002+02:00

Al een tijd doet het de ronde.
Afgelopen weekend ging het gerucht dat de wereld zou vergaan en om het iedereen goed in zijn neus te wrijven was gister de film 2012 op tv (deze film heb ik vorig jaar gezien en ik vond het wel erg spectaculair).

Dat de wereld vergaat is niet een onderwerp wat heel nieuw is.
Ik kan me nog goed herr. dat, toen ik een stuk jonger was, mensen ergens in Azie al hun hebben en houden hadden verkocht of weggegeven omdat ze dat toch niet meer nodig zouden hebben. De wereld zou immers vergaan.

Vanochtend las ik in de krant (en nu weet ik niet meer of het de papieren of digitale versie was, maar wat maakt het ook uit) dat een mevrouw haar dochters de keel door had gesneden, omdat ze niet wilde dat haar kinderen de ondergang van de wereld zouden meemaken. (De dochters hebben het gelukkig gered en de moeder is opgepakt).

Dit onderwerp houdt de gemoederen heel erg bezig en dan zijn we nog niet eens beland op de datum 21 december 2012. Dan gebeurd het allemaal echt..... volgens de Maya's.
Tenminste ik dacht dat alleen de Maya's het hadden voorspelt. Ik wist echter niet precies wat het nu inhoudt.

(Ik had altijd het idee (weet je wel, je hoort iets en je verbeelding gaat aan de gang) dat de aarde uit elkaar zou barsten en dat allemaal stukjes van de wereld eindeloos door het heelal blijven vliegen. )

Vorige week was een documentaire op tv te zien, volgens mij op Discovery (maar ik weet niet meer welke).
Daar hoorde en zag ik dat niet alleen de Maya's het voorspellen, maar Nostradamus heeft er ook over geschreven, de Egyptenaren gaven het in hiëroglyfen weer en er wordt verteld dat eens in de 25.000 jaar een big bang voorkomt. En wanneer denken jullie dat die big bang komt? Juist in 2012.

De documentaire wist me te vertellen dat de wereld niet vergaat, nee het zit heel anders in elkaar.
Vanaf het begin van deze eeuw zijn er veel natuurrampen (dat klopt wel), deze natuurrampen worden steeds ernstiger. In 2012 gaan we dat goed merken, door deze natuurrampen gaat het mis met de economie en daardoor gaat het slecht met de wereld.

Als voorbeeld kwam naar voren; Er komt in Amerika een natuurramp voor dat er voor zorgt dat verschillende oogsten slecht gaan. Amerika houdt de oogsten die wel goed gaan voor zichzelf, gevolg is dat niet geexporteerd wordt, gevolg hiervan is dat veel landen niet genoeg eten hebben en daardoor veel mensen sterven (denk aan Afrika) of gaan hamsteren en dat er niet genoeg is voor iedereen.

Een domino effect wordt het genoemd en daar krijgen we in 2012 mee te maken.
Zo had ik het nog niet gezien, laat ik eerlijk zijn ik wist helemaal niet dat Nostradamus er wat over had geschreven laat staan de vroegere Egyptenaren.
Houdt nog niet in dat ik alles geloof en als waarheid aanneem, maar het brengt alles wel in een ander perspectief.

Sta jij er wel eens stil bij 2012?

Ik ben een kliko....

2011-05-23T11:10:00.004+02:00

dat zeg ik dus over mezelf.
Wat ik hiermee bedoel?

Dat ik alles eet! Nou ja, alles is veel, maar toch er zijn 2 of 3 dingen die ik niet lust, voor de rest alles.
Noem het maar op en ik eet het.
Ik had al een keer geschreven over Raar eten.
Ik wil alles proeven, proberen, eten en drinken.
Vis, vlees, gebak, brood, fruit ehm tja alles dus.

Op zich is dat makkelijk, want overal waar ik kom, en waar ik eten krijg, eet ik braaf mijn bordje leeg.
Wat nogal een verschil is met de kids, althans met Nona.
Zij is erg kritisch met haar eten en moet ook altijd even kijken wat ze precies op haar bord heeft.
Sinyo eet gelukkig heel veel dus dat is geen probleem.

Man eet gelukkig meer dan ik ooit heb kunnen denken. Hij kreeg vroeger thuis vaak tot heel vaak rijst te eten. Geen punt natuurlijk, maar wanneer je dan met iemand gaat die alles wil proberen en klaar maakt, moet je niet moeilijk doen over hetgene wat op je bord verschijnt.
De eerste keer dat hij andijviestampot kreeg te eten, keek hij erg bedenkelijk naar zijn bord. Gelukkig vindt hij het lekker.
De eerste keer dat ik opperde om mosselen klaar te maken, vroeg hij zich meteen af waarom ik dat wilde klaarmaken. Mijn antwoordt omdat ik het lekker vind, vond hij maar niets.
Natuurlijk heb ik het klaar gemaakt en tadaaaa hij vond en vind het nog steeds lekker ook.

Toen ik zwanger was vond ik het verschrikkelijk dat ik op mijn eten moest letten.
Filet American met wat zwarte peper op een kaiserbroodje had ik toch wel gemist.
Verschillende soorten kaas moest ik ook laten staan en dat vond ik allemaal toch wel jammer.
Zodra de frummels eruit waren, ging dat soort eten als eerste in mijn mond.

En nu? Nu is het nog steeds zo!
Ik wil alles leren eten en daardoor gaat er ook vanalles naar binnen.

En jij? Ben jij ook een kliko???

Header

2011-05-22T21:46:00.000+02:00

Watergevecht

2011-05-22T20:25:00.001+02:00

Gister was het heerlijk weer.
Wanneer het weer lekker is dan willen ze (en daar bedoel ik man en kids en zwager en kids) bijna altijd een watergevecht.
Er wordt afgesproken ennnn we gaan naar de afgesproken plek met waterbalonnen en gevulde waterpistolen.
Daar aangekomen vlucht ik (ja sorry, ik vond het net even te laat en er was te veel schaduw) naar de etage van mijn schoonmoeder en kijk daar naar het tafereel wat zich beneden afspeelt.

Sorry, foto's zijn niet al te duidelijk..

Het leven begint bij 40!

2011-05-20T15:44:00.002+02:00

Afgelopen maandag werd ik wederom een jaar ouder. Jawel een dag na zoon, hij was 15 jaar geleden mijn kadootje en dit jaar kreeg ik een geurtje van hem en zijn zusje. (Heerlijk geurtje van Christina Aguilera).

Ik had een kaart gekregen van mijn zus en daar stond op :

Na de veertig tellen we niet meer.

Dit is niet omdat we het allebei verschrikkelijk erg vinden om ouder te worden, nee dat is meer omdat we ons allebei nog lekker in ons vel voelen en onze leeftijd maar een getal is.

Overigens, toen ik klein was, vond ik 40 jaar OUD!! O, dat was zo erg oud. Die oude tante met grijs haar, een of andere muiskleurige rok, haar gezicht met groeven en rimpels en o, o, wat zag ze er oud uit!

Een andere tante zag er daarentegen nog heel goed uit voor 40 jaar, maar die kleding he, ja dat maakte haar oud.

Nu? Nu ben ik 40 en mijn kleding is niet oud (althans dat vind ik), maar nu is alles ook zo anders qua kleding en voorkomen. Ook bij mij is er het e.e.a. veranderd.

Vond ik vroeger nooit tijd of zin om make-up op mijn snoetje te smeren, nu gebeurd het steeds vaker. De ene keer iets meer en dan weer wat minder of helemaal niets.

Vrouwen kleden zich tegenwoordig vlotter en ik vind het heerlijk.

Af en toe sla ik door en denk ik dat ik iets nog aan kan, maar dan is het toch te puberig.

Een tijd geleden kwam ik iemand tegen die ik sinds mijn schooljaren niet meer had gezien.

Jullie moeten weten dat ik tijdens mijn schooljaren een aantal, nou ja genoeg, kilo's erbij had.

Ongeveer 15 tot 17 te veel.

Ik was altijd een bollie.

Nu is dat allemaal weg (al jaren hoor).

Hij keek me aan en maakte zo'n opblaas gebaar, weet je wel, wangen opblazen en zei: 'Je was vroeger wat eh... ' Volgens mij had hij toen door wat hij wilde zeggen en ik maakte het maar af 'Dikker' zei ik.

Hij keek twijfelend en zei toen 'Jij bent goed opgedroogd!'

Dat was wel een grappig moment.

Het is een lekker een hak op de tak logje geworden, maar dat mag ook wel eens (na je veertigste :) )

Je blogger blog mobiel maken

2011-05-19T13:11:00.001+02:00

Ik ben even gaan zoeken naar de mogelijkheid om mijn blog ook mobiel goed te krijgen.

Wanneer ikzelf namelijk naar mijn blog ga via mijn mobiel dan is het zo ontzettend traag en niet zo handig.

Gelukkig heeft Blogger.com die mogelijkheid.
Ik had hier en daar wat gevonden, maar het klopte niet helemaal. (Of ik heb het niet kunnen vinden).

Hierbij dus een uitleg voor het geval jullie het misschien ook willen doen.

Ga naar http://draft.blogger.com/home .
Log in, of misschien ben je al ingelogd.

Je ziet dan onderstaand scherm verschijnen:

Klik op Dashboard.
Indien je meerdere blogs hebt: Let goed op dat je de juiste blog pakt.

Vervolgens zie je het volgende scherm:

Klik beneden op 'Instellingen'.
Dan zie je het volgende:

Klik op 'Instellingen opslaan' en je blog is mobiel!

Is snel gebeurd toch en niet moeilijk.
Blogger heeft 1 standaard layout, maar het is gelukkig een goede layout.
Tenminste dat is mijn mening.

Jullie ook 1

2011-05-18T08:19:00.005+02:00

Published with Blogger-droid v1.6.8

Vragen beantwoorden

2011-05-17T09:57:00.000+02:00

Hier konden jullie lezen dat ik toch wat zenuwachtig was omdat die frummel (die afgelopen zondag 15 jaar werd) een week naar kamp was. In het begin van de week was ik goed zenuwachtig, maar naarmate de week vorderde is het allemaal wat minder geworden en ging het zelfs goed.
Vrijdagmiddag tegen 15:00 kwam hij weer terug, hoeraa, hoeraa! Voor 15:00 waren wij al op DE plek en gelukkig we waren niet de enigste. Meerdere ouders vonden het nodig om ruim van te voren aanwezig te zijn. Nichtjes kwamen ook nog om hem welkom te heten, ze wilden eerst een bloemetje meenmen maar hadden zich bedacht. 1 nicht(je) had het namelijk gekregene en die was niet happy toen ze haar paps met bloemen en allemaal familie zag. (Puber he)
Gelukkig kwam de bus mooi op tijd en daar kwam zoon!!!
Huh wat doet hij nou??
Hij zag ons naar hem toelopen (ja met 6 man sterk), maakte rechtsomkeer en liep naar de andere kant van de bus. Euh is die puber gedrag!!!
(Ik moet eerlijk zeggen dat nichtjes, dochter, Man en ik in een deuk lagen om zijn reactie).
Ok, na zijn tas gepakt te hebben kwam hij toch naar ons (gelukkig maar) en na een uitgebreide knuffel zijn we naar huis gereden.
Is het bij jullie nou ook dat vragen kort beantwoordt worden?

Wij; 'Hoe was het?'
Hij; 'Leuk'
Wij: "Wat hebje allemaal gedaan'
Hij: 'Niet zo veel"
Wij: "Was het weer wel lekker, had je veel zo...."
Hij: 'Het was koud'
Wij: "Heb je wel lekker kunnen douc...."
Hij:'Nee, was rot douche"
Wij: "Wat heb je gegeten?"
Hij:"was niet lekker"
Wij: "Wat dan?"
Hij: 'Half rauwe vlees, half rauwe groenten, half rauwe aardappels'
Wij: "Wat heb jij gekookt dan?"
Hij: "Niets"

Euh zelfs open vragen worden kort beantwoordt......
Overigens heeft hij dit al vanaf het moment dat hij kan praten. Hij doet het liever niet en anders zo kort mogelijk.

Toen waren we met 3

2011-05-15T07:00:00.001+02:00

Pijn in mijn rug, vanaf het begin van de middag.
We moeten nog naar een aantal winkels lopen en terwijl we aan het lopen zijn voel ik pijnscheuten in mijn rug. Het komt en het gaat, het is irritant, de ene keer komt het sneller terug dan de andere keer en het is de ene keer pijnlijker dan de andere keer.

Ondertussen hebben we al een aardig stuk gelopen en moeten we nog een aantal winkels af.
De rugpijn gaat maar niet weg, maar ik merk dat wanneer ik hurk dat het minder pijn doet, dus zo af en toe doe ik dat maar.
Man maakt tussendoor de opmerking; ‘Zijn het geen weeën??’
‘Welnee’ zeg ik, ‘dat doet volgens mij veel meer pijn en het zit in mijn rug, dan d’rbij duurt het nog een paar weken’. (Ik dacht toen aan al die vrouwen die het uitgillen en bekant in 2en scheuren als ze aan het bevallen zijn).
‘Ok’ zegt Man en ik ga vervolgens even zitten of misschien wel hurken…

De planning was om tegen een uur of drie thuis te zijn, want om 17:00 moesten we bij de verloskundige zijn.
Dat ging ons niet lukken, er moest namelijk ook nog boodschappen gedaan worden.
Wij meteen doorlopen naar de winkel en snel gepakt wat er op het lijstje stond, vervolgens met boodschappenkarretje naar huis en die in de hal van ons appartement geparkeerd.

Daarna in snel tempo naar de verloskundige gelopen.

We zitten in de wachtkamer en ik voel nog steeds die pijnscheuten in mijn rug, gelukkig duurt het niet lang meer voordat we naar binnen kunnen. Wanneer we daar zitten vraagt ze hoe het met me gaat.
‘Ja, wel goed’ zeg ik, ‘maar ik heb wel last van mijn rug, al de hele dag’.
Ze noteert iets, kijkt me aan en vraagt of het vruchtwater al gebroken is.
‘Ik weet het niet’ zeg ik ‘volgens mij niet’.
Vervolgens staat ze op en zegt ‘Ga maar even liggen dan ga ik even toucheren’.
Braaf ga ik liggen en wordt ik getoucheerd.
Ze kijkt me aan en zegt ‘het zijn weeën hoor, je heb al 5 centimeter ontsluiting’.
Ik kijk haar verdwaasd aan en vraag me ondertussen af hoe het kan.
Man kijkt haar ook verdwaasd aan en vraagt heel voorzichtig ‘ Dus het kindje komt eraan’.
‘Ja!!’ zegt ze opper vrolijk.

In gedachten zijn we allebei een lijstje aan het afmaken wat we allemaal nog moeten doen, want de planning was om vandaag het hele huis schoon te maken.

We lopen weer terug naar huis en Man vraagt aan mij ‘Ze maakt een geintje he’.
‘Ik denk het niet, maar ik heb gelezen dat het bij de eerste 1 uur per centimeter is, dus we hebben nog wel even’, zeg ik optimistisch en naïef.

We gaan naar huis en daar aangekomen merk ik dat die pijnscheuten bij mijn rug pijnlijker worden. Ik ga even op de bank liggen en kerm het af en toe uit, Man is ondertussen als een vliegende keep het huis aan het opruimen en de was aan het ophangen. Af en toe komt hij bij me zitten, maar gaat dan weer verder.
Ik besluit onder de douche te gaan staan en verrek het verlicht het gevoel iets. Na een kwartier of wat ga ik onder de douche vandaan, om vervolgens rechtsomkeer te maken en weer terug eronder te staan.

Ik hoor de deurbel gaan, Man loopt als een idioot naar de deur terwijl hij aan mij vraagt ‘Wie dat nu weer kan zijn’. Ik hoor gepraat en nog geen seconde later staat de verloskundige in de badkamer en vraagt hoe het gaat.

‘Nou’ zeg ik ‘het doet wel pijn hoor’, ondertussen doe ik de kraan uit en ga me afdrogen, de verloskundige is ondertussen naar de woonkamer gelopen. Man is nog aan het opruimen…… :)

Wanneer ik me heb afgedroogd loop ik ook naar de woonkamer en wil op de bank gaan zitten.
Zodra ik zit heb ik het gevoel dat er iets tussen mijn benen zit en schiet als een pijl omhoog.
De verloskundige ging ook staan om daarna als een speer naar de slaapkamer te gaan.

We hadden geen kraamhulp, want het zou toch nog heel lang duren???

Man moest de verloskundige terzijde staan. Alles werd snel klaar gezet en ik lag op bed wederom een beetje te kermen.
Aha ik mag persen, dit braaf gedaan totdat de verloskundige melde dat ik nu maar moest stoppen, anders bestond de kans om uit te scheuren.
Dit ook braaf gedaan en toen mocht ik weer persen. Het lichaampje was tot de schouders eruit en toen zei de verloskundige: ‘Haal het er maar verder zelf uit’.
Ik keek hem aan en dacht ‘Die is gek’ en zei met een bibberend stemmetje ‘Ik ben bang dat ik het laat vallen’.
Hij pakt mijn handen en begeleid deze naar de baby, vervolgens houdt hij mijn handen vast en samen brengen we de kleine op de wereld. Wow wat was dat apart zeg.
Man kijkt de hele tijd mee en is ook aan het helpen, dan geeft de verloskundige hem de schaar en zegt dat hij de navelstreng moet doorknippen. Hahaha hij kijkt mij eerst ook bangig aan, maar knipt toch de navelstreng door op aanwijzen van de verloskundige.

De kleine ligt heerlijk op mijn borst te rusten en ik kijk naar het knippen van de navelstreng.
Het is dan 18:33 (kijk naïef he, - 1 cm per uur- we hebben nog tijd zat…. Dus niet!)

Dan hoor ik de verloskundige zeggen; ‘Wil je niet weten of het een jongen of meisje is??????’
O ja, helemaal vergeten! Stom he.
Het is een jongen!

Man is ondertussen een handdoek en alles aan het halen, want die was he die hij had opgehangen. Dat waren alle kleertjes van de kleine, jep we hadden het die dag gewassen.

Op 15 mei 1997 dachten wij we gaan de kleertjes wassen en baby dacht ik kom er vandaag uit.

Frummel in een handdoek gewikkeld en toen ging de bel.
Broer van Man stond voor de deur,
Daarna ging weer de bel.
Mijn ouders.
Trrriiinggg ja hoor weer de bel.
Mijn schoonzus met familie.
Dit ging zo een tijdje door en in no time stond en zat de hele familie in de woonkamer.

Iedereen bewonderde frummel en ik ging douchen.
Er werd eten voor Man en mij gehaald, de ander ging een beetje opruimen en toen ik lekker gedoucht had ging ik ook er ook gezellig bij zitten.

Het was een drukte van belang en o zo gezellig.
Na een tijdje ging ik weer naar bed omdat de kleine frummel moest eten.

01:30 gingen de laatste mensen weg.

De belangrijkste bleven, Man en Frummel.
Toen waren we met 3.

Mams lievelingslied

2011-05-11T08:40:00.004+02:00

Knoop in mijn maag

2011-05-09T15:20:00.005+02:00

We wisten het al een tijdje, ja al maanden, maar toch kan ik me er moeilijk op voorbereiden.
Sinyo is een weekje met school op kamp.
Ik kan jullie bekennen, dat ik de hele ochtend een knoop in mijn maag had, volgens mij is die knoop nog steeds ergens te vinden. Geen knul vinden wanneer we thuis komen is toch wel even anders.
Moet er altijd aan wennen als 1 van de 2 weg is.

Hij moest van alles meenemen want ze gaan kamperen, ook een tent.
Wij hadden geen tent. Gelukkig gaf de Lidl uitkomst want ze hadden een 'uitgooitent' te koop. Van het weekend heeft hij de tent een paar keer opgezet en ingevouwen (ook heel belangrijk), zijn slaapmatje uitgeprobeerd en gelukkig ging alles goed. Nog maar een hamertje gekocht zodat hij niet de hele tijd zijn handen hoefde te gebruiken (en het is vermoed ik geen overbodige luxe).

Alles zit in een tas, propvol en loodzwaar, vind ik, hij tilt het echter op als een veertje.
Ze zijn nu allang op de plaats van bestemming, waar het de hele week lekker weer is en in de nacht ook niet heel koud is. Toch vraag ik me af of hij genoeg bij zich heeft, of hij het niet koud krijgt, of hij goed zal slapen, of het matje niet te dun is, of of of....

Ik kan er niets aan doen, maar elke keer heb ik een knoop in mijn maag, wanneer 1 van de twee weg is.
Ik blijf het moeilijk vinden, afscheid nemen van mijn vlees en bloed, mijn kleintje, mijn moppie, mijn grote\ kleine zoon. *Zucht*

(met grijs shirt is mijn grote\kleine zoon)

Afgelopen weekend

2011-05-07T10:05:00.000+02:00

Mijn moeder is jaren lang de spil geweest van een Stichting die elk jaar een feest organiseerde.
Afgelopen zaterdag was de laatste keer dat ze het heeft gedaan.

Ze werd best emotioneel, wat ik me wel kan voorstellen, ze heeft het namelijk 17 jaar gedaan.
Gister had ik een filmpje op mijn blog geplaats, maar het later toch maar weggehaald.
Er stonden namen in en ook al ben ik aan het nadenken over anoniem of niet, zo open hoeft ook weer niet :).

Traantjes want het is de laatste keer

Hier gaat het allemaal om!

en natuurlijk hierom

De tandenfee....

2011-05-06T21:28:00.001+02:00

Wij willen, zoals elke ouder, een goede ouder zijn maar soms gaat het mis!
Toen de kinderen klein waren kwam het moment dat ze gingen wisselen.

Dat wisselen ging bij Sinyo als een speer.
De tand hoefde maar een klein beetje los te zitten en hij gaf er een ruk aan om er voor te zorgen dat de tand eruit was.
Zijn gezicht glunderde, hij was enthousiast en zo blij dat de tand eruit was.

Hij had natuurlijk, zoals zoveel kinderen, gehoord over de tandenfee.
Braaf legde hij zijn tand onder zijn kussen om te wachten op de fee die in de nacht zou komen.
De fee zou komen en geld onder zijn kussen leggen en de tand meenemen, zodat hij weer snoepjes of speelgoed kan kopen.

Bij Nona ging het wisselen was moeilijker.
Althans het losraken van de tanden ging goed, maar zij durfde er niet aan te zitten.
Ze bleef er maar vanaf en durfde er niet aan te komen, niet met haar tong en ook net met haar handen.
Nadat het eindelijk lukte was ze enthousiast en zo blij dat de tand eruit was.
Ze juichde en gilde het uit. Haar glimlach sprak boekdelen want er was een tand uit.
Zo ging het iedere keer.
Braaf lefde zijn haar tand onder haar kussen om te wachten op de fee die in de nacht zou komen.
De fee zou komen en geld onder haar kussen leggen en de tand meenemen, zodat zij weer snoepjes en speelgoed kan kopen.

Die fee he, dat zijn natuurlijk gewoon de ouders.
Deze ouders he, die vergaten heel vaak om fee te zijn!
De eerste keer niet, maar daarna kwamen vaak teleurgestelde snoetjes en een klein stemmetje zei; 'Ze is niet langs geweest...'
Wij keken elkaar aan en dachten: 'Ooooo neeeee, helemaal vergeten.....'

Gister lang, heel lang bezig geweest! Hangt nog niet, stom ding...., gaat nu terug!

2011-05-04T10:01:00.001+02:00

Published with Blogger-droid v1.6.8

Omdat ik een moeder ben

2011-05-02T22:44:00.001+02:00

Ik heb een zaadje in mijn maag, althans ik ga er van uit dat het er is. Nee, niet er vanuit, ik weet zeker dat het er is. Het zaadje is rustig, totdat ik een bepaald 'gevoel' krijg. Ik weet bijna zeker dat elke moeder zo'n zaadje in haar buik heeft.. ergens.

Het zaadje wordt ook wel gerefereerd als 'moederlijke instinct'. Iedereen wordt met dit zaadje geboren, maar wanneer je moeder wordt is het er voor altijd en staat het vast. Naarmate de kinderen groeien wordt het zaadje ook steeds groter.

Het zaadje komt tot leven wanneer je al moeder het gevoel hebt dat 'iets niet klopt'. Dat je het gevoel hebt dat er meer aan de hand is dan dat er gezegd wordt.

Dat gevoel had ik ongeveer 13 jaar geleden. Onze dochter was nog geen 4 maanden oud en ze was futloos. Haar gulzige drink momenten werden gereduceerd van 8 flessen naar nog niet eens 1. Ze hoestte heel erg en was flink verkouden.
In de middag was ik naar de dokter geweest en hij zei; 'Het is een verkoudheid, geef haar paracetamol en het komt in orde'.

Eerst was ik gerustgesteld, maar naarmate de dag verstreek vertrouwde ik het niet. Ik gaf haar eten met een lepeltje, maar ze spuugde het weer uit. Ik probeerde haar water te geven, ze wilde het niet. Spelen kwam er ook niet van, want haar lichaam leek de hele tijd moe. Ze was niet zichzelf, ik zag het en het zaadje groeide.

Ik wilde de dokter bellen, maar het was al na 5en dus dat kon niet. Toen maar de avonddokter gebeld en gevraagd om meteen langs te komen. Daar aangekomen werd eerst gezegd dat ze verkouden was, maar het zaadje bij mij ging niet weg het groeide. Ik vroeg wat het nog meer kon zijn en vertelde dat ze futloos was, niet dronk, ze piepte en er waren meer 'andere' dingen met haar. De avonddokter zei toen dat ik voor de zekerheid maar langs het ziekenhuis moest met haar.

Zo gezegd zo gedaan echter bleek dat ze haar zowiezo wilden houden, omdat ze dat altijd doen bij kinderen die in de avond komen. Toen moest ik wel even slikken, maar het maakte mij niet uit, want het zaadje was er nog! Na een onderzoek (of meerdere) bleek dat ze het RS had en knap ernstig.

Wat was ik blij met het zaadje in mijn maag, wat was ik blij dat ik toch nog de dokter belde, langs ging en bleef zeuren. Ik had echt niet met een kluitje het riet in gestuurd moeten worden, want ik was gaan stampvoeten. Dat allemaal door dat zaadje, het moeder instinct.

Ze heeft een week in het ziekenhuis gelegen en ze had het aardig te pakken. Haar eerste Sinterklaas vierde ze daar.... Het belangrijkste was, dat ze helemaal gezond is geworden.

Waarom ik hier ineens aan moest denken? Omdat ze nu een temperamentvolle tiener is, die weet wat ze wil.

Anoniem Ja/Nee

2011-04-29T16:24:00.001+02:00

Al een tijdje 'spookt' er iets in mijn hoofd..
Zal ik alles aan elkaar linken, zal ik uit de anonimiteit treden?
Dan bedoel ik mijn hyves hier, euh ja die heb ik maar doe ik eigenlijk niets mee. Zal ik het maar gewoon verwijderen, heb er overigens al een keer naar gezocht maar kon niet vinden hoe.
Maar goed daar heb ik het niet over (maar mocht je het weten graag. O nee dat kan helemaal niet, want moet zo af en toe dochter in de gaten houden :) ).

Dochter heeft Twitter, ik heb toen een apart Twitter account aangemaakt. Is dat overdreven?
Facebook heb ik nu ook (ik snap het nog niet, maar dat is een tweede), omdat familie vroeg of ik het heb en het is zo leuk blablabla. Nu heb ik het aangemaakt, maar onder mijn Blognaam. Zal ik maar gewoon toevoegen?

Mijn foto's zijn allemaal zo gemaakt dat je niemand echt kan herkennen. Als ik alles aan elkaar ga linken dan gaat alles open.
Bij de 1 zie ik dat de blog openbaar is, maar FB en Twitter niet.
Bij de ander is alles openbaar.
Bij de ander wel Twitter en niet FB.

Ik ben nog aan het nadenken, maar hoe staan jullie daarin??

(Update: Verrek zeg, ik zie dat zoonlief ook FB heeft... Waarom weet ik dat niet???? :)- )

Wist je dat

2011-04-28T21:11:00.001+02:00

... het van de week weer iets minder met mijn pa ging?
... het nu wel weer beter met hem gaat na een antibiotica kuur?
... ik heb meegedaan aan een wedstrijd om een column te schrijven in de plaatselijke krant en dat ik dat best wel grappig vind?
... ik van de week weer naar de kapper ben gegaan en mijn haar weer korter is?
... dat ik voor het eerst in mijn leven highlights heb?
... dat ik mijn wenkbrauwen heb laten epileren?
... dat ik ineens vind dat mijn ogen er beter uit zien?
... dat ik me voor de honderste keer voorneem om het nu ECHT bij te houden?
... dat ik daardoor ineens een makeup tik heb?
... dat ik op Ebay een pallet met allemaal oogschaduw heb gekocht?
... dat mijn bruidsjurk ook van Ebay komt, dus ik wel denk dat het goedkomt?
... dat ik vanmiddag langs de kruidvat kwam en zag dat er 50% korting op alle makeup is?
... dat ik maar meteen wat heb meegenomen?
... dat man met zijn werk uiteten is?
... dat Nona in bed ligt?
... dat Sinyo voetbal kijkt?
... dat ik vind dat er veel te veel voetbal competities zijn?!
... dat ik dat niet snap?
... dat je de UEFA, KPN, CL, WK, EK en nog veel meer hebt en dat het alleen maar met voetbal te maken heeft?
... dat het nu toch weer lekker warm is?
... dat het morgen vrijdag is?
... dat het overmorgen dus zaterdag is?
... dat ik net lees dat ik jarig ben in de week 'Respect voor de bevalling'?
... dat ik niet respect schreef maar recept en dat ik het pas na 1 minuut turen zag?
... dat ik die week niet snap? (Nou ja een beetje dan)
... dat ik nu maar ga ophouden?
... dat ik een foto heb gemaakt van de makeup die ik heb gekocht?
... dat ik die hier bij doe?
... dat ik jullie een prettige avond\ dag\ weekend wens?

Uit de oude doos. Slingerend tussen de bomen!

2011-04-27T08:05:00.000+02:00

Heeft het eten voetjes?

2011-04-25T22:06:00.000+02:00

Zondagochtend de telefoon gaat, man neemt op.

‘Ja, dat is goed’ hoor ik hem zeggen. ‘Ook eten?’ vraagt hij nog even voor de duidelijkheid terwijl hij ondertussen mij aankijkt. Ik knik om aan te geven dat het allemaal wel gaat lukken.

Wat er precies gaat lukken, weet ik nog niet en ben ik mijn gedachten de vriezer aan het nalopen. De visite heeft namelijk 2 vegetariërs, op zich geen probleem, maar aangezien we net een barbecue achter de rug hebben is het groenten helemaal op. Ik vlij me nog dieper in de hangmat en ga half half nadenken over eten, maar het is allemaal nog net te ver weg.

‘Ping’ doet mijn telefoon en ik lees dat ze zelf vegetarische hapjes meenemen. ‘Ah’ dat is makkelijker en ga weer relax liggen. Heel even maar hoor, want we gaan namelijk met een man of 7 skaten. Nee, ik niet, ik kan het niet en wil het ook niet. Ik ben niet iemand de goed is op wielen onder haar voeten.

Na een half uur gaat de bel en staat nichtje voor de deur. Nona en Man hebben al de skates aan en Sinyo en ik staan klaar om te fietsen. We halen nog 3 andere op en gaan op weg, eten en drinken veilig in de tas. Daarna gaan we op weg en boy wat is het warm! We gaan best een eind en zijn anderhalf uur bezig. Ondertussen zijn we even gestopt even de voetjes in het water en wat eten en drinken. Daarna gaan we verder en willen we toch wel met een iets kortere route naar huis.

We lopen via achter altijd het huis in en zodra we binnen zijn gaat de bel en staat schoonzus met haar 3 kids voor de deur. Het is al half vijf en het eten moet nog toch al vaart maken, we hebben zelf namelijk ook al aardig trek.
Ik open de koelkast deur en fluister heel zachtjes 'Eten hebben jullie voetjes?'
Helaas er gebeurd niets. Dan loopt neef de keuken in en sluit ik maar snel de deur.

We gaan even buiten zin en kwebbelen en keuvelen. Ik loop ondertussen naar de keuken om vlees te rijgen en groenten (wat nog verdwaald in de koelkast lag) te snijden. Daarna loop ik weer naar buiten en stort neer op de hangmat.

Ik kijk mijn nichtje aan en vraag aan haar: "Heeft eten voeten?"
Ze kijkt me verdwaasd aan, haar moeder schiet in de lach en zegt tegen haar dochter "Jij moet het eten klaar maken". Gniffelend sta ik op en vermaan haar om te blijven zitten, want natuurlijk hoeft het niet. Man en ik hebben al een plan bedacht.
We mikken 2 bakplaten op de tafel in de tuin en gaan op die manier het eten klaar maken en lekker eten. We hebben stokbrood met kruidenboter, een handvol patat (meer wilde de vriezer niet geven), vlees, groenten, snel gepofte aardappels in de magnetron en nog wat crackers. Hahaha ja een typische maaltijd, maar wel lekker.

Daarna met z'n allen opgeruimd en verder praten. Ha, daar ging de bel weer, de volgende 4 kwamen binnen. We hadden namelijk afgesproken om die avond gezellig te kaarten, 21en met allemaal kleingeld. De jongens waren aan het voetballen en later op de xbox, 2 meiden gingen eerst op de xbox (LIPS) en de rest ging kaarten. We gingen met 11 mensen kaarten dus het was een kippenhok!!! Dat kwam omdat er in het hele huis maar 4 mannen waren en 8 vrouwen... Dat is dan met recht een kippenhok.

Het was druk maar heel erg gezellig, maar met 11 personen 21en spelen is net even teveel...

Waarom ik? Waarom ik?!

2011-04-21T22:01:00.001+02:00

Heb je ook wel eens van die dagen dat je denkt 'Waarom ik, waarom ik!!'
Hihihi ok ik ken overigens een mop waar ik dan vaak aan moet denken, ja die ga ik dus even vertellen.

Bij het Ministerie lopen allemaal werkelozen rond. Een heleboel verschillende mensen met verschillende opleidingen, verschillende achtergronden en verschillende redenen.
'Wij willen een baan', wij willen een baan' roepen ze de hele tijd.
Een man die langsloopt kijkt op en denkt even na.
Dan besluit hij om 1 iemand een baan te geven.
Hij kijkt rond, ziet iemand staan waarvan hij denkt 'Dat is iemand die het graag wil en in mijn bedrijf wil hebben'. Hij loopt naar diegene toe en zegt vol trots en blijdschap 'Ik heb een baan voor jou!'
Diegene kijkt hem aan het roept: 'Waarom ik!! Waarom ik!!!' Zoveel mensen lopen hier rond!! Waarom ik!!!'

Bron

Ok, misschien een flauw mopje, maar toch voel ik me af en toe zo.

Zoveel mensen op de wereld en toch gaat het vaak zo fout bij mij (en ik vermoed dat ik niet de enige ben).

Goed, waarom kwam ik op dat mopje?

Nou, afgelopen dinsdag moest ik naar een cursus, geen probleem natuurlijk want dat gebeurd vaker.

Maar het was 50 kilometer van mijn woonplaats af en een van de drukste snelwegen moest ik gaan bedwingen.

Aangezien ik al jaren woon en werk in dezelfde plaats, is het voor mij echt afzien.

Negen uur moest ik daar zijn.

Tussen half 8 en kwart voor 8 ging ik weg. Ik heb mooi de tijd dacht ik zo..... Fout dus!

Om half negen was ik welgeteld 15 kilometer verder!!!!

Ik snap dus echt niet wat de drive van al die mensen is om het el-ke-dag te doen.

Uit eindelijk rijdt het door en ik kwam in de buurt van de plaats waar ik moest zijn.
Ik had mijn telefoon in de start positie geplaatst om het snel aan te doen voor navigatie.

Sta ik daar, als een mier in een mierenhoop, met auto's voor me, auto's achter me, auto's links en auto's rechts, begint Miepje te praten. 'Ga hier rechts'. Ik kijk rechts en zie inderdaad een afslag, maar er staan nog 2 rijen auto's naast me. Terwijl ik nadenk zegt ze 'Ga rechts en blijf links'. Waarom kunnen die Miepjes niet gewoon praten!!!! Altijd zo cryptisch!!! Moet ik nu links of toch rechts... of is het de bedoeling dat ik blijf waar ik ben. Snel handelen hoeft niet want ik zit toch vast, maar een raar gevoel in mijn buik heeft een zaadje geplant en begint te groeien....

De auto's voor me beginnen te rijden en ik vraag me nog steeds af wat ik moet doen.
'Pling' dan snap ik het, ik stond op de afslag die heb ik genomen en nu moet ik hier blijven.... Pfffffff ik ben eruit.
Dan komt het volgende probleem, op de routebeschrijving van het bedrijf staat dat ik bij afslag 5 eraf moet nu zegt Miepje weer heel wat anders. Is toch om GEK van te worden.

Om een lang verhaal kort te maken, na nog een keer verdwaald te zijn kwam ik een half uur te laat binnen lopen. Gelukkig waren ze bezig met de introductie van iedereen, maar boy o boy wat voelde ik me opgelaten.
Dan d'rbij (en dit vertel ik maar niet aan mijn baas...) maar ik had de verkeerde cursus geboekt *slik*. De cursus is geen verkwisting en had wel wat raakvlakken met mijn baan, maar niet alles. Overigens ben ik wel andere dingen te weten gekomen, dat is natuurlijk nooit verkeerd misschien is het daardoor dubbel minder voor mijn baas want, ik weet nu weer wat meer...

Ja, dan denk ik wel eens 'Waarom ik!!!'

Eerlijkheid duurt het langs.... totdat er kinderen zijn

2011-04-18T10:13:00.000+02:00

Altijd zeg ik tegen de kinderen dat ze eerlijk moeten zjin, omdat wij - de ouders- toch wel achter de waarheid komen. Natuurlijk doen ze het nog niet altijd, maar de hoop blijft.
Het probleem is echter wel dat ze nu op een leeftijd zijn dat ze erachter komen dat ik ook niet altijd de waarheid heb gesproken en dat onthouden ze heus wel.

Nu vallen sommige puzzelstukjes op hun plaats en weten ze dat we alleen maar tegen hun logen omdat we van ze houden...

Ze snappen nu wel dat sommige leugens niet waar zijn, zoals;

Ze de pitjes van de watermeloen moeten uitspugen omdat er anders een boom gaat groeien in hun lichaam.
De tandenfee hun niet zo af en toe vergat, nee het waren papa en mama.
Dat niet de opruimheks was langs geweest om hun kamer op te ruimen en sommige dingen weg te gooien, maar dat het ook gewoon paps en mams waren.
Dat hun gezicht echt niet raar blijft staan als ze een gek gezicht trekken.
Dat de supermarkt, waar we altijd onze boodschappen doen, toch heus wel die koekjes, drinken of wat maar ook verkopen.
Na een avond bezig geweest om een cd voor de kids te maken, nou ja mee voor Nona met Mkids, K3 en meer met dat soort muziek, had ik meteen spijt!! Die cd moest namelijk 'bijna' altijd aan!! Om gek van te worden. Op een gegeven moment heb ik gezegd dat er iets mis was met de cd en dat het niet meer afgespeeld kon worden. (Ik deed het erin en vervolgens drukte ik snel op een knopje zodat die er weer uit ging). Ja,ja gemeen, maar dag in, dag uit dezelfde CD daar werd ik een beetje gek van! (Volgens mij weet ze het nog niet eens).
Sinterklaas en de kerstman, tja ach. Nona breekt nog steeds haar hoofd hoe we dat allemaal hebben gedaan, Sinyo snapt het allemaal wel.
Nee, we hebben niets lekkers in huis...Tuurlijk hadden we dat wel, alleen een plank hoger...
Van fruit en groenten wordt je groot en sterk.

En toen werden ze ouder en konden ze lezen *zucht*.

Welke 'leugentjes' vertelden jullie....?

Het eindresultaat van de bakavond

2011-04-16T22:10:00.000+02:00

We konden natuurlijk de cakejes niet onversierd laten dus....

Enne we hebben het gegeten samen met wat ijs!
Pfffffffffff iedereen was propvol en mijn moeder heeft er nu een paar in de vriezer. :)

Het was bakavond!

2011-04-15T23:39:00.000+02:00

Zoals ik eerder had vermeld had ik gezegd dat ik een taart zou bakken voor mijn moeder.

Aangezien ik nog 2 bakplaten, of vormen hoe je het ook wilt noemen, waar je kleine cakes in kan bakken ben ik (of sorry zijn Nona en ik) aan de slag gegaan.

Het begin, de mixer heeft gewerkt :)

Dat werd

Aangezien we van chocola houden moesten we ook iets met chocola maken.

Deze schattige cakejes kwamen toen uit de oven

We waren zo bezig dat er ook nog wel brownies gemaakt konden worden.

Ging helaas niet helemaal goed, was veel te zacht en dat kwam omdat we een te kleine bakvorm hadden gebruikt. Het was toen te hoog, dus de volgende keer maken we het in een andere, maar wel heel erg lekker en machtig!!!

Kooktips

2011-04-15T13:39:00.000+02:00

Toen ik begon met bloggen was het de bedoeling om recepten te plaatsen met foto's. Het is echter helemaal anders gelopen, want mijn (ons) leven heeft het blog overgenomen.
Iets waar ik geen spijt van heb, maar ik vind het ook nog leuk om over koken te schrijven. Nu heb ik op het moment geen recept of foto voor handen, maar wel een lijstje met kooktips.

Doe er je voordeel mee.

Smeer de rand van je pan in met boter wanneer je pasta gaat koken. Het water kook dan niet over en dat houdt in minder schoonmaak werk.
Als je een taart of cake bakt met gedroogd of vers fruit haal het dan even lichtjes door de bloem. Op deze manier zinkt het niet naar de bodem.
Wanneer je een kip gaat roosteren bestrijk de kip dan eerst met citroen voordat je de zout erover heen doet. De kip wordt malser en de huid krokanter.
Doe vis 30 minuten voor het koken in melk zodat de typische vis smaak verdwijnt.
Wanneer het vlees stugger is dan kan je een beetje azijn bij het vlees doen. Hierdoor wordt het wat malser.
Wanneer je melk of room toevoegt bij het maken van soep, mix het dan eerst met wat bloem. Dit voorkomt dat het gaat schiftern.
Als een ui eerst in de vriezer doet (15-20 minuten) dan heb je geen last van tranende ogen. Je kan het ook even in ijskoud water doen, mocht je niet zoveel tijd hebben. Als je lenzen in hebt heb je helemaal geen last. (Althans ik niet. :) )
Als je water kookt in de pan (voor pasta of groenten) voeg dan geen zout toe. Door het toevoegen van zout wordt de kooktijd langer.
Wanneer je soep hebt gemaakt laat het dan afkoelen zonder deksel. Anders bestaat de kans dat de soep zuur wordt.

Mochten jullie nog tips hebben dan hoor ik ze graag, dan kan ik ze toevoegen.

Rustig vaarwater

2011-04-14T09:58:00.000+02:00

Alle drukte ligt voor nu achter ons en alles zit in rustig vaarwater. Voor mams is het echter nog wel druk, omdat ze voor papa moet zorgen, maar het gaat allemaal wat beter.

Zoals ik al eerder had gemeld, wordt mijn vader nooit meer beter.
De longen worden kleiner, het weefsel stugger en er is niets meer aan te doen. Hij zit op de bank en zijn zuurstoffles wijkt niet van zijn zijde.

Afgelopen dinsdag was mijn moeder jarig (HOERA).
We zijn natuurlijk naar mijn ouders geweest, ik heb samen met mams eten gehaald en Man met kids kwam later naar mijn ouders.
Lekker gegeten en getut en gemutst. Ik merk dat mijn vader nog steeds geniet wanneer hij zijn kleinkinderen ziet, ja ook als ze druk en vervelend en ruzie hebben hahahaha.
Wat ik leuk vind aan de kinderen is dat ze zoveel geduld hebben met opa.
Wanneer hij praat dan zegt hij een paar woorden en moet dan op adem komen, die kids (die ongeduldige kids) blijven gewoon rustig bij hem staan, hem aankijken, bezorgd kijken en wachten rustig af totdat hij verder gaat met praten.

Leuk om te zien is dat. Sinyo en opa praten honderduit over voetbal en Nona hangt er soms wat bij of opa grijpt haar ineens vast om half-half met haar te stoeien.

Aanstaande zaterdag komt mijn zus ook met man en kids, dus dan wordt het nog drukker bij hun in huis.
Ik heb gezegd dat ik wel een taart ga maken, vind ik leuk.
Maar ben nu al de hele tijd aan het denken wat voor taart. Ik heb ook zo’n bakblik voor 6 kleinere tulbanden, misschien dat ik dat maar doe.

Een kado voor mijn moeder vind ik vaak moeilijk.
Hebben jullie dat ook?
Ik heb nu bedacht dat ik een kaart koop en daarin schrijf ik dat ik haar een dagje mee uitneem, lekker even shoppen, wat eten, en als klap op de vuurpijl krijgt ze een paar schoenen of een rok of wat dan ook van mij (sorry ons).
Ik vermoed dat ze meer heeft aan een dagje uit dan aan een geurtje of iets dergelijks.

Alles loopt nu wel weer op rolletjes, met het ene verschil dat ik ze beter in de gaten hou. Iets vaker bellen om te horen hoe het is.
Het blijft moeilijk voor hun, eerst waren ze praktisch elke dag weg en nu zitten ze maar thuis. Dat is en blijft een harde dobber voor ze. Overigens leren ze nu wel een vrienden kennen, is dat niet altijd zo met zulke situaties, waar zij vroeger altijd bij mensen op bezoek kwamen komt er nu bijna niemand bij hun langs.
Maar goed, daar denken we maar niet teveel over na.

Spring time

2011-04-13T08:29:00.000+02:00

Bron

Zo vakantie is geboekt.

2011-04-12T11:54:00.000+02:00

We waren al een tijd aan het nadenken waar we naar toe wilden gaan, maar we kwamen er maar niet uit.

Met het vliegtuig? Maar dan voelden we ons niet echt vrij en mobiel.

Met de auto? Maar waarnaar toe want dan staat toch heel Europa voor je open.

We vinden het wel leuk om een grote stad aan te doen. Eerst was het Madrid, maar dan zit je niet in de buurt van de zee en we willen toch wel water bij ons en dan niet alleen een zwembad.

Ziet er wel grappig uit toch?

Verder zoeken en zoeken

Het is Spanje geworden en dan de Costa Brava. Inderdaad waar veel Nederlanders naar toe gaan. We zitten niet ver van Barcelona dus daar gaan we ook naar toe gaan. Aangezien we aan het strand zitten is de zee erg aanlokkelijk om in te gaan.

We kijken er al naar uit!